Niyazım Güle

Bülbülüm sustum sözü kalbe bıraktım
Sükût içinde hakikati yokladım
Gül dedi ki aşkı bende aradın
Benimle her halvet seni yokladı

Toprak suskun ama sözle doludur
Bir çiçekle sırlar bile soludur
Ben gezmedim susuzlukla diyarı
Şükür ile doldu özüm buldum şiarı

Vuslat sandın aşka çıkan her yolu
Oysa vuslat benliğin yok oluşu
Gör ki gül de dikeninde tevekkül
Gerçek aşk benliksiz  olmakmış kül

Zannettim ki soldu sessiz gül gelmez dile
Oysa o susarken gelirmiş dile
Ben sustum ki hak batında söylesin
Söz olurdu kalpte vuslat gizlensin

Ben sandım ki aşk yalnız dokunmakmış
Ben sandım ki aşk hep konuşmakmış
Baktım gülde sırla açılmış her yaprak
Gerçek aşk yâr için olmakmış toprak

Mehmet Aluç