Yazın Ortasında Üşüyorum
Mevsim yazdı…
Güneş en tepedeydi belki,
Ama ben,
Hep ayazın içinde yürüdüm
Üşüyerek…
Yüreğimde kopan fırtınalar
Ne liman bıraktı geride
Ne sığınacak bir kıyı.
Savruldum
Durmadan,
Bir rüzgârın keyfi nereye eserse…
Aklımda hâlâ o son bakışın
Ve bitti diyen dudakların
Sanki ömrümün son cümlesiydi o an.
Şimdi gidiyorum…
Adını bile bilmediğim bir boşluğa
Sadece içimde yankılanan bir sessizlikle
Ve senin yokluğunla…
Çünkü bazen, bir mevsimi değil
Bir insanı kaybedince donar insan.
SİLEZYA
(
Yazın Ortasında Üşüyorum başlıklı yazı
Silezya tarafından
30.06.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
