Anneme Mektup 1

ANNEME MEKTUP 1. BÖLÜM

Anne, sana hâlâ kırgınım…

Anne

Sana nereden başlayacağımı bilmiyorum. İçimde sana söylemek istediğim o kadar çok şey var ki… Bazen sana çok kızıyorum, bazen de seni öyle özlüyorum ki bütün kızgınlığım bir anlığına susuyor. Sonra geçen yıllar geliyor aklıma, yine içim doluyor.

Ben de senin kızındım anne. Benim de sana ihtiyacım vardı. Kötü günlerim oldu, ağladığım, kimseye anlatamadığım şeyler yaşadığım zamanlar oldu. Mutlu olduğum günler de… Bir şey olduğunda sana anlatmak, sesini duymak, bir kere olsun annemin yanımda olduğunu hissetmek istedim. Ama sen yoktun.

Biliyor musun, insan en çok da annesinden beklediği şeyleri bulamayınca kırılıyor. Ben senden öyle büyük şeyler istemedim. Bir kere hâlimi hatırımı sormanı, beni merak etmeni, hayatımda neler olup bittiğini bilmeni isterdim. Ben senin evladındım anne. Senin de bir kızın vardı ve o kız, hayatının nice gününü sensiz geçirdi.

Bazen sana çok öfkeleniyorum. Geçirdiğim yıllara, yaşayamadığımız anılara, sana anlatamadığım sevinçlerime ve üzüntülerime kızıyorum. Ben yaş aldım, sen yaş aldın. Hayat akıp gitti ama biz birbirimizin nasıl değiştiğini bile göremedik. Senin yüzüne yeni çizgiler düştü mü, saçlarına aklar karıştı mı bilmiyorum. Sen de benim hangi gün güldüğümü, hangi gece içime ağladığımı bilmiyorsun.

İşte buna yanıyorum anne. Birbirimize kırıldık, belki ikimiz de kendimizi haklı gördük. Belki benim de hatalarım oldu. Ama insan yıllar sonra dönüp baktığında, haklı çıkmaktan çok, kaybettiklerine üzülüyor. Ben artık en çok birbirimizi göremeden geçen yıllara üzülüyorum.

Sana kırgınlığım geçti mi? Hayır. Yaşananları unuttum mu? Hayır. Ama bütün bunlara rağmen seni özlüyorum. Bazen bu özleme kendim bile kızıyorum. Onca kırgınlıktan sonra hâlâ seni görmek istememe, hâlâ sesini merak etmeme anlam veremiyorum.

Sonra düşünüyorum… Ne olursa olsun, sen benim annemsin.

Keşke yıllarımız böyle geçmeseydi anne. Keşke bugün sana bunları yazmak yerine karşında oturup konuşabilseydim. Belki sana kızardım, belki ağlardım ama en azından yüzüne bakardım.

Çünkü benim sana söyleyeceklerim bitmedi anne. Yalnızca yıllardır söyleyecek bir yer bulamadım.

Devamı gelecek…

SİLEZYA