Şu Halimi Bir Sözle Çözsen

Şu Halimi Bir Sözle Çözsen

Bu bağ-ı âlemde dolanır kalbim,
Bir körpe goncayım, dalımdan ayrı.
Senin gördüğünü ben hâlâ bilmem,
Varsa bir âşık, gözleri kanlı mı?

Sorma sofuca, aşkın sualini,
Mecnun bile bilmişti bu hâli.
Cemalin gölgesi yeter gönle,
Pervane yanar, şeması anlamlı

Gel ki şu halimi bir sözle çözsen,
Kelamla söylesen, yürekle övsen.
Kuldan utanmayan Halik’ı bilmez, dersen
Ateşe düşene kulun anlaması yalan mı?

Ben yandım, sesim alevden ibaret,
Harfsiz cümlelerde adın emanet.
Kelam her mısrada bir dua gibi, hisset
Yüreğe dokunsun, aşkın niyazı dağlamasın mı?

Mehmet Aluç