Hasır Şapka

“Baba, bana hasır şapka al!” diye tutturmuştum, beş-altı yaşlarındaydım. Şehirde yaşamıyoruz ki her istediğimiz anında yerine getirilsin; bazen bir hafta beklerdik, bazen bir ay.

“İstersen tuttuğun takımın (Galatasaray) şapkasını alayım,” diyordu babam, ama ikna olmam mümkün mü?

Hasır şapkaların bir başka özelliği  suya duyarlı olmalarıdır yani ıslanırlarsa şeklini kaybedebilirler. O yüzden yağmura yakalandığımızda korumamız gereken tek şey, o zamanlar cep telefonlarımız yoktu, şapkalarımız olurdu ve gözümüz gibi bakardık onlara.

Şapkam alındığında dünyalar benim olmuştu çünkü çocukların sevinçlerini ölçebilecek ne bir alet icat edilebilmiş ne de o sevinci tam anlamıyla anlatabilecek kelime bulunabilmiştir bugüne kadar. Ancak bu hevesim uzun sürmedi; öküzleri otlatmaya gittiğimde devamlı şapkama hamle yapıyorlardı yemek için. Ben de merak ettim  ve şapkamı çıkartıp  sunduğumda parçalayıverdiler.Meğerse hasır şapkalar arpa, buğday, mısır, saz, kamış ve palmiye liflerinden yapılıyormuş.