Edebiyat ve Kültür Platformu
Duyguların Dörtlüsü
Sevgiyle açtım gözlerimi bu yeryüzüne,
bir tebessümün sıcaklığında büyüdüm, bir dokunuşun teninde yeşerdim.
Kalbin kıyısında duran ilk durulukla anladım:
Varlık, ancak bir başka varlığa değince anlamlıydı.
Fakat sonra…
Nefret sızdı kapı aralığından,
en güvendiğim avuçlardan gelen ani kırılmayla.
Sevgi kadar ağır, sevgi kadar güçlüydü,
ama kalbi değil,
kabuk bağlamayan yarayı besliyordu içeride.
Derken
Özlem kuruldu başköşeye.
Ne sevginin taze rüzgârı vardı üstünde,
ne nefretin keskin, yırtıcı ayazı…
Sadece kapı eşiğinde biriken dilsiz bir sızıydı içimde.
Gelsen, eski eşiği adımlasan istedim,
fakat bir yanım gelme dedi — çünkü yoklukla yaşamaya alışmıştım artık.
Tam karanlık uçuruma düşecekken,
Merhamet süzüldü göğsüme ansızın.
Ne hesap defterlerini açtı önüme,
ne de geçmişin tozlu hatıralarını fırlattı yüzüme.
Sadece “anlıyorum” dedi —
ve içimdeki her şey susarak
sesini dinledi.
Sevgi içimde hâlâ soluk alıyor,
Nefret, artık kavga etmiyor ama gölgede duruyor.
Özlem, her gece pencereye oturuyor.
Ve merhamet…
hepsine battaniye oluyor.
Duyguların Dörtlüsü başlıklı yazı Karanlıkta Saklı Işık tarafından
13.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.