Benim Adım Nefret

Merhaba, benim adım Nefret;

insanların kaçtığı zifiri, çıplak yüzümle.

Yalan söylemeyeceğim sana,

ben kimsenin göğsüne zorla girmedim.

Bir gün kırıldın, kapı eşiğini aralık bıraktın,

bir gün aldatıldın, dilsizce çağırdın beni.

Ben sadece eşikten içeri sızdım,

kalbinde tenha köşeyi hazırlayan sendin.

Önyargı, masamdaki eski, küflü kadehtir;

kibir ise arkamda duran ağır gölge.

Kıskançlıkla otururuz bazı geceler,

ruhlar sızlarken derin yarıklarda. 

Savaşların gürültüsünde gördün beni,

küfürlerin keskin, yırtıcı sesinde duydun.

Fakat en çok sessizliklerde büyüdüm,

yutkunulan, söylenmeyen sözlerin çeperinde yaşadım.

Kardeşin bakışına yabancı bir zehir bırakan bendim,

dostun elini soğutan dilsiz bir kesik.

Bir yarayı yıllarca kanatan,

bir hatırayı her şafak vakti yeniden kurşuna dizen.

Sana bir güç gibi göründüm bazen,

dik duruş, sarsılmaz bir kale sandın beni.

Oysa içten içe kemiren kurt oldum gövdede,

fark etmeden tükettim parmak uçlarını.

Her gece fısıldadım kulağının dibinde:

"Unutma" dedim, "Affetme."

Sen sözlerimin karanlık ritmine inandıkça,

bir pranga daha vurdun kendi bileğine.

Beni hep karşı kıyıda, düşmanında aradın,

avucundaki aynaya bakmayı unuttun.

Ona fırlattığın her taşta,

kendi parmaklarının da kanadığını fark etmedin.

Çünkü ben kurak bir yangınım,

dünyanın hangi evinde sönüp gideceğimi seçmem.

Karşındakini kül ederken,

senin de gövdeni sağlam bırakmam bu odada.

Yine de korkarım bazen, dizlerim titrer;

evet, yanlış duymadın.

Bir tek darbe vardır göğsümü ortadan bölen,

adı merhamettir.

Bir insan sadece affettiğinde,

ordularımın sahte zırhları dökülür.

Kalpte incecik bir yeşillik filizlendiğinde,

bütün hırçın kalabalığım dağılır sessizce.

Beni beslemek kolaydır, bir kırgınlık yeter eşiğime.

Ama beni yok etmek,

kendi etini kesip atacak kadar büyük bir cesaret ister.

Ve eğer bir gün kaybolursam bu yeryüzünden,

bil ki yenilmedim kılıçların parlak çeliğine.

Bir insanın kalbinde açan küçücük, acemi bir ışık,

bıraktığım en katı ayazı bile içten içe eritip,

beni kendi çamurumda bıraktı.