Bir Sesin Kıyısında

Bir Sesin Kıyısında

Sabahın ilk ışığında bir ses uyanır içimde,

Geceden kalma bir umut gibi, sessizce büyür.

Dokunulmamış bir rüyanın kıyısında beklerim,

Adını anmadan, varlığını duyarak.

Bir bakışın yankısı geçer içimden,

Kırık saatler yeniden çalışır gibi.

Gizli bir ritimle yürür kalbim,

Seninle denk düşen her adımda.

Yolun kenarındaki taş bile hafif gelir,

Senin geçtiğin yerden sonra.

Ve ne zaman sessizlik çoğalsa,

Senin varlığınla dolup taşar dünya.

Bir sesin kıyısında durur zaman,

Adını anmadan seni çağırır rüzgâr.

Kırık bir cam gibi parlar içimde özlemin,

Her kıymık, seni daha çok anlatır.

Gölgeler bile seni taklit eder akşamüstü,

Bir adımın yankısı dolanır sokaklarda.

Ve ben, suskun bir şarkı gibi beklerim,

Seninle tamamlanan her ezgide.

Bir fincanın kenarında unutulmuş sıcaklık,

Seninle içilmiş bir zamanın izi gibi.

Ne zaman sessizlik çoğalsa,

Seninle konuşur duvarlar bile.

Bir pencerenin kenarında unutulmuş zaman,

Seninle geçmiş gibi değil, seninle kalmış gibi.

Bir çocuğun düşürdüğü oyuncak kadar sessiz,

Ama içimde gürültüyle çarpan bir hatıra.

Yürüdüğüm sokaklar seni tanıyor artık,

Adını bilmeden, sesini duymadan.

Bir taşın yerinden oynaması gibi,

Sen geçince değişiyor şehir bile.

Kâğıda düşen kelimeler seni arıyor,

Ama hiçbir harf yeterince yakın değil.

Bir boşlukta yankılanan ses gibi,

Seninle dolu ama sana ulaşamayan,

Bir ben ulaşamıyorum sana

Mehmet Aluç