Akıyor gün tortusu.
Yamaçlardan aşağı iz bırakıp.
En son yıllardan kalan aralıklardan.
Damla damla...
Çarmıha gerilmiş en saf fikirlerim.
En asil özlemlerim.
Önümde ki ölümle burun buruna,
arkamda zehirli okların açtığı en derin yaralar.
Bir ışık yansıyor ta uzaklardan.
Akşam alacası içinde kalan boşluğa.
Şehrin serinliğine alev gibi.
Derin ve ağır acıların arasından,
avuçlarımı göklere kaldırıyorum.
Kanat çırpıyor kuşlar gibi dualarım,
sonsuz semaya doğru.
Karardıkça sızlayan gecelerden.
İnce ince zifiri yalnızlık yağıyor,
sokakların suskunluğuna.
Geçmişi hatırlar gibi,
koyu bir rengin içinden sessiz.
Göklerin derinliğine şimdi.
Uçuşuyor elma çiçekleri
Solgun ışıklar kuytu pencerelerde,
her an sönecekmiş gibi.
Şimdi yeni doğmuş bir bedene.
Sonsuz mekandan bir solukta üflenmiş,
çok eski bir ruh gibiyim.
Koşulsuz kuralsız ve berduş
Gıcırdayıp duruyor lodosta.
Pembe çiçekler açmış elma dalları.
Zerre zerre dökülüyor tenim.
Çiçeklerle beraber.
Denizin üstüne serilmiş gölgem.
Dalgaların uğultusunu işitiyorum.
Bir daha
ve bir daha
Gece karası saatler açıyor şifrelerimi tek tek.
Her şey ne kadar da uygun,
gönlümün hislerinde,
avare geziniyorum...
redfer
(
Uçuşuyor Elma Çiçekleri başlıklı yazı
redfer tarafından
15.10.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
