‘’Sana bir sýr diyeceðim

Çoðaldýðýn yer kalbimdir

Ne kadar bakýyorsam o kadar varsýn

Kör etme gözlerimi.

Yýldýzlara koyup baþýmýzý

Gecelerden düþ toplayalým

Tabaðýmýzda ayýþýðý

Hiç var olmayalým ama yok da olmayalým…’’ (A. Göçer)

Bir düþ tabancasýna meylediyorum

Ýntihar öncesi düþlerle

Biriktiriyorum kýrýk kemiklerimi

Ýmgelerde saðalttýðým yürek mevsimim

Depreþen bir kýrgýnlýk ve öfke öncesi

Semiren sözcüklerde bir var olup bir yok oluyorum.

Düþümdün sen:

Düþünmeden geçmeyen günüm ve ben.

Üzünç misali kýrýklarla melankoli bataðýnda

Tüneyen bir ardýç kuþu

Seyrüseferi ömrün

Göðe týrmanan pençelerinde ölümün

Koyudan aydýnlýða geçiþi gözlerinin

Ne siyahýn öncesi vardý

Ne kamikaze güncemde

Topa tutan kimse neferi olduðum sözcüklerin.

Kayramda saklýydým bir ömür

Köhne limanlarda göçebe hayatý süren

Gemiler gibi

Hala dümenini terk etmeyen kaptanýydým hem.

Hüzün mevsiminde

Kýraðý çalan þiirlerimle restleþtim

Kimlik derdinde olmayan bir faniden yana

Teselli bulduðum aþk ve hayallerim

Elbet kendime yettiðim kadar

Yetebilseydim keþke evrene

Yozlaþan kalabalýklara asla karýþamadým ben

Sensizliðe kanat açan hurafelerde

Kanýmý emen bir yarasa adeta

Yolsuz kaldýðým da deðil

Yersiz yurtsuz kaldýðým hiç deðil.

Sadece, sadece…

Devamý yok bu sevginin

Usulen sevenlere de asla gýpta etmedim.

Bir tefekkür

Bir hüznün meali

Gülümsemeyi beceren haylaz bir çocuk gibi

Sevinmekse bir gülüþüne

Aðlatan diyarlarda yolculuk yaptýðým

Bir gövde gösterisiymiþ meðer hayatlar,

Mintaným temiz

Kimi zaman tabi olduðum gölgeler

Nasýl nasýl da tekinsiz.

Bir bardak suda kopan fýrtýna da deðildi hani

Kýyamet öncesi

Önderliðini yapan iblise verip veriþtirdiðim

Ateþ saçan gözlerinde nefretin

Sevgi, diye diye serildiðim sözcüklerim

Hakkýný ödeyemeyeceðim kadar temkinliyim de artýk

Ne atýl bir düþüm;

Ne atýðý evrenin

Asla da yer bulamaz dolaylarýmda.

Gökte semiren umudum ve hayalim

Zannýmca yer deðiþtirdim ben bilinmezle

Bilindik ne varsa

Varsýn olmasýn artýk kimselerin umurunda.

Sözcüklerim Hak kapýsýnda kabul bulsun yeter ki

Hani olur da uðrarsýn bunca telaþýn arasýnda

Sevgimle, dualarýmla uðurladýðým bir kehanetmiþ meðer

Sevmekle inanmak arasýnda geçit vermeyen

Tek gerçek ki

Varlýðýma delalettir bunca heyecan ve coþku.

Bazen sessizliðimle kalýbýmý bastýðým

Nasýl ki ben biriciksem þu kâinatýn nazarýnda

Varsýn çeksinler ipimi daraðacýnda

Yandýðým kadar gerçeðim

Ýçimde sürüklenen bir sal misali

Uzaðýndayým artýk hayatýn

Hem de hiç olmadýðý kadar yalnýz

Sözcüklerim eksiksiz bir sevda masalý

Elbet eþlik eden her niyazýn solgun tek çiçeði

Yaþaran, yeþeren cennet bahçesine

Buyur edileceðim günün özlemi belki de

Beni yakýn tutan yüreðimin tek saðdýcýna…