Bir Evin Meselesi

✍️BAŞLIK: BİR EVİN MESELESİ

🔊PROLOG — ANLATICI (DIŞ SES)

Hasan’ın bir evi vardı sanıyorlardı. Oysa kimse bilmiyordu; onun evi dört duvardan değil, bir kalpten ibaretti. Bazı isimler insana yalnızca birini değil, bir yuvayı da hatırlatırdı.

Ve Hasan’ın hikâyesinde o yuvanın adı Evin’di.

🧍‍♂️BAYIM (Hasan’a hafifçe gülümser. Etrafına bakıp başıyla evi işaret eder. Sesinde şaşkınlık ve imrenme vardır.)

Her şeyin varmış be Hasan.

🧍‍♂️HASAN (Bakışlarını Bayım’a çevirir. Yüzünde buruk bir tebessüm belirir. Başını hafifçe iki yana sallar. Sesi sakin ama içinde derin bir sızı vardır.)

Benim hiçbir şeyim olmak isteyen bir her şeyden bahsediyorsun Bayım.

🧍‍♂️BAYIM (Kaşlarını hafifçe kaldırır. Hasan’ın ne demek istediğini anlamaya çalışır. Sol tarafını eliyle işaret ederek konuşur.)

Nasıl yani? Kafanı çevir, soluna bak

Senin de artık bir evin var.

🧍‍♂️HASAN (Bakışlarını evin üzerine çevirir. Bir süre sessizce inceler. Yüzündeki tebessüm silinir, gözleri uzaklara dalar. Ardından başını hafifçe Bayım’a çevirir.)

Yanlışın var Bayım, o ev bana ait değil.

(Kısa bir süre duraksar. Gözlerini yeniden eve çevirir.)

Tadilatını yaptım sadece. 

Havalandırdım.

(Derin bir nefes alır. Sesi biraz daha alçalır, yüzüne hüzün çöker.)

Ama dedim ya, 

Bana ait değildi.

🧍‍♂️BAYIM (Kaşlarını çatar. Hasan’ın sözleri karşısında şaşkınlığı artar. Bir adım yaklaşır, gözlerini Hasan’ın yüzüne diker.)

Anlamadım be Hasan…

🧍‍♂️HASAN (Başını önüne eğer. Dudaklarında acı bir tebessüm belirir. Birkaç saniye sessiz kaldıktan sonra başını kaldırır ve Bayım’ın gözlerinin içine bakar. Sesi kırgın ama kararlıdır.)

Benim evim onun kalbiydi Bayım. 

(Bakışlarını yeniden eve çevirir. Gözleri dolar, sesi hafifçe titrer.)

Bir beton yığını değil.

🔊EPİLOG — ANLATICI (DIŞ SES)

Ve bugün herkes anladı ki; Hasan’ın yön olan solunda evi, kalp olan solunda Evin var.

Çünkü bazı evler betonla yapılır, bazılarıysa bir isimle yaşanır.