Bu Kavga Ne Diye...

Ç/alıntı bir düş demiştin hem de yasak savar gibi meylettiğin hani, ötesiz bir kurşun askere dönüştüren o isyanı en çok da kurusıkı sevenlerden alınan intikamı.

Metruk bir hecenin gölgesine sığındım

Ama yetmedi…

Bozguna uğramış bir imgeye tutundum sonra

Bil ki: şiir yazmak da beni kesmedi.

Solgundu renkler

Kiminin duası soluk…

Sevimliydi göze görünen sahte gülüşler

Lakin kapalı idi o zarfın içi

Biraz parfüm kokan yasın…

Bir de izahı olmayanın…

Omzuna yaslanacak filan de değildim hani

Beyhude göçlerin yürek kabartan iştahı

Zemheride saklı bir kuş misal…

Zanların yoğurduğu o müphem ihtimal

Cebbardı kim insan

Gölgesine dahi sadık olmayandan

Aldığım kadar da boyumun ölçüsünü…

Ziyan olmuş ömre ve kalan vakte kimse ket vuran

Bilindik rüzgârın marifeti filan da değildi hani olan

Olmazın oluru

Bazen şahit tutulası bir kabrin doluluğu

Sancılandığı kadar hem

Mevsim ve insan

Kanayan satırların ihtimamı ile

Bir şiirden kesit

Bir hikâyeden savrulan beyit

Aşkın inkârı

Mevzu derin mademki

Matemin ihbarı

Zılgıt yiyen kuşlardan filan da sorma beni

Mahzun güneş miydi yoksa mehtabın

Kıvancına sarılı bir matemin daha geldik mi de sonuna

Meali kükreyen bir beyit

Aslanın midesinde saklı belki de ne çok sunum geyik yapanların

Kibirli duruşu

Soykırımdan çıkıp da yola

Varamadığımız ihtişamlı masalların sonu

Kelamı yitik bir derviş gibi

Selamı kayıp bir asker belki de

Nöbetini aksatmayan sefil yürek beklemede

Zarar ziyan akla

Zinası imgelerin

Üstün serili yorgan mademki gitti

Bu hâsıl olan kavga ne diye?

Kimin derdi artık kiminleyse

En çok da kimin gücünün kime yettiği

Savruk bir nidanın şanı ya da zannı

Sancılı geçişlerin sevgiye itikadı

Mihrabı göçmüş kimi zaman

En çok da yalanların dolan miadı

O halde yola devam etmeli

Gerçeklerin o sessiz ve vakur teslimiyeti

Yol yakınken de alabildiğine sevmeli hem:

Ama en çok hatta sadece kendini…