Kalpte Kalan
Kalbim hâlâ seni düşününce deli gibi çarpıyor. Hâlâ küçük bir çocuğun annesine duyduğu muhtaçlık gibiyim sana. Özümle kavga etsem de sözüm seni istiyor; sözümle uyuşmayan her eylemim seni çağırıyor. Nesirleri nazımlara, seni tuzlu gözyaşlarımla başka sevdalara değişemiyorum.
Hâlâ ta şuramdasın. Kömür kalbimin tren istasyonlarına, havaalanlarına, otogarlara koşarak beni götürdüğü o heyecanda seni bulma umudumsun.
Denizin kumu, varış noktamın pusulası… Sen hâlâ kalbimin tek zorluğusun. Durunca senin için yine sana durur. Dinlendiğinde yeniden sende demlenir; bir tek seninle sımsıcak olur.
Sevgilim, köklü ayrılığın maktulü acılar bir teknede bizi bekler. Gitmeyelim. Gitme. O tekneler, yeknesak sensizliğin sorgu cemiyetinden yokuş aşağı, bizi ayırmanın saadetine gider.
Gitmeyelim. Gitme.
Kelimelerimin haznesi, sensizliğin sokak arasında kayboluşuna şahit olmuş; umutlanmış. Şimdi ben sana uyurum, sen yine kalbimde uyanırsın. Üzülme.
Dilara AKSOY
(
Kalpte Kalan başlıklı yazı
dilara aksoy tarafından
1/5/2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
