O giderken arkasına bakmadı. Ben ise onda kaldım, giderken canımı da birlikte götürdü, geri gelemedim. Yıllar geçti. Her hatırlayışta kimseye bir şey anlatamasam da bir şeyler yazdım. Hissediyorum dünyadan adımın silineceği gün çok uzakta değil. Yazdıklarımın dünyadan benimle kaybolmalarına  gönlüm razı olmadı. İstedim ki onun için yazdıklarım dünya döndükçe benden yadigar olsun. Derken şiirler kitap oldu. Gelenler arasında o da vardı. Eşiyle gelmişti. Sırası gelince kitabı, sadece onun anlayabileceği şekilde "Hayatımın en güzel dönüp noktasına ..." notuyla imzalayıp kendisine takdim ettim.
-Tanıdın mı beni?
-Unutmadım ki.
-Ben zannettim ki beni tanımayacaksın. Ben de "Ben, sana bu şiirleri yazdıranım." diyeceğim, sen de bana "Marifet sende olsa yanındaki de şair olurdu." diyeceksin.
-Ben sana ulaşamadan şair oldum. O, senin yanındayken şair olamamışsa onun problemidir. Demek ki haklıymışım: "Hiç kimse seni benim kadar sevemez."
Onu en son imza günümde gördüm ve o günden sonra onun için tek kelime yazmadım.
( Kim Sevdi Seni Benim Kadar başlıklı yazı ferman tarafından 5.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu