Gönül Makamı

Düşlerden fal tutmadım sadece af diledim

İçimdeki öykülerin racon kestiği minvalde

Ve sükûtun esintisinde defalarca ölüp yeniden doğdum

Kâh külümden kâh güllerimden

Ne de olsa gönül makamıydı hayat

Ve gönül makamında yaşamak

Sessiz ve derinden…

Yeri geldi mi de kafa tuttuğum zalime

Ki tek özrü yeter miydi acaba,

Sevdiğim kadar gafil avlandığım olmasa da son nokta

Ve işte üç noktalı niyazımda döndüm yüzümü Rabbime

Ve göğün metruk kanatlı kuşlarına özendim

Oysaki sadece insandım sadece aciz bir kul,

Kölesi kulu olmadığım kadar nefsin ve insanların

Körü körüne de yaşamadığım birincil doğruydu

Her gün kopan takvim yaprağına eklediğim

Gülüm/sememin ve inancın seyrinde…

Tonlaması yok mevsimin varsın durağan olsun kimi zaman

Aç gözlerin doymadığı kim bilir kaçıncı neslin infilakı,

Ömür billah sevmekle iştigal yüreğin de ardı arkası kesilmeyen

Bombardımanı.

Ki…

Benim kurşunum benim bombam hep umut ve sevgi.

Ki kuşkanatlarında şiirlerin,

Haybeden yaşamadığım kadar heybem nasıl da dolu.

Bir yer bir de gök!

Rahmana tapan ya da birbirine

Nice insan kimisi var kimisi yok

Kimisi ise sadece silik bir suret.

Benimse parlayan gözlerim var ve berrak

Bir yürek ki ata mirası:

Aşkın hicretinde dolup taşan duyguların ise tek ricası…

Mademki yaşamla ölüm arası

Tek bir nefes…

Ve işte itaat etmediğim kadar ölü nefsime

Yolumdayım ve yerinde yurdunda

Yanındayım kim ise sevdiğim kadar sevildiğim;

Uydusu olmadığım kadar da kırık notaların

Ve işte

O berrak ve coşkulu sesi tüm duyguların

Eyleme dönüşürken her biri…

Gerçeklerin çeperinde gerçekçi olduğum kadar da gerçek

Miadı dolmuşsa gidenlerin ardından

Ne su döktüm ne de yaş.

Miladı bahar olan yüreğin inhisarından

Elbet su döktüm toprağa

Ve sevgi ile suladığım kadar ruhumu

İlhamın b/eşiğinde bir şiir-savar

İkazımsa sadece kendime:

Yaşadığım kadar

Kolladığım tüm değerlerim

Manen ve madden rotamsa sabit

Bir metruk hece ise gölgeler alabildiğine uzak

Tümden gelen karanlığın ve nefretin izini sürmediğim

Gizim de gücüm de saklı Allah katında

Mademki Allah’ın bildiğini kuldan saklamadığım

Yerle yeksan olsa ne ki duygularım?

Ben hala vakur…

Bende öyle bir yürek var ki alabildiğine dolu

Hem gurur hem onur hem haysiyet

Namımsa sadece insan yaşadığım yaşattığım onca meziyet…