Gökyüzü Gibi Yüreğim Hâlâ

 Yine ve Yeni ve Yeniden 

Gökyüzü Gibi Yüreğim Hâlâ

( Çünkü İçerimden İçeri…) 

Biliyor musunuz, 

Ben kötülüğe kızmıyorum artık.

Ben,

Kötülüğün bu kadar

Rahat dolaşmasına kırgınım.

Elini kolunu sallaya sallaya üstelik

Girmesine hayatlara, çok dargınım. 

Kimlik soran da yok sanki yahu, cidden mi yok? 

Evet yok! 

Vicdan kontrolü de yok! 

Üst araması mı? Hiç yok! 

Elini kolunu sallaya sallaya… 

İmdaaaaat! 

159 acil şiir şair edebiyat hattı, imdaaaat! 

Kurtarın beni bu dünyadan. 

Ve onu. 

Ve bizi. 

Ve tüüüm iyi kalplileri alıp, 

Gidelim buradan. 

Yine de…

bak hâlâ söylüyorum:

Umudum var.

Umudum bâki. 

Ama eskisi gibi değil bağırarak. 

Fısıltıyla, fıs fıs fısıltıyla ancak… 

Çünkü galiba umut

yüksek sesle söylenince

hemen nazara geliyor.

Ama, ama! 

Bu kez elim havaya kalkmayacak. 

Hava elime buyursun gelsin. 

Sağ yahut sol. 

Fark etmez. 

Gelmezse de gelmesin. 

Amaaan, dert mi? 

Gelmezse de eğer… 

Üç noktamı bırakır giderim buradan, 

Bir sonraki dizede görüşürüz. 

… 

Merhaba! 

Bu kez gökyüzü uzakta değil. 

Gökyüzü: içerimden içeri. 

İçerimden içeri; 

Bulutlar var mesela, 

Kimi borçlu, 

Kimi kızgın, 

Kimi pişman, 

Kimi üzgün… 

Ve artık! 

İki koca Dünya da yetmiyor bana. 

Yetmiyor! 

Çünkü; 

İçerimden içeri, 

Üçüncü bir ihtimal arıyorum: 

Bulması hayli zor. 

Sonra sonra… 

Kuzey bir ara kendini güney sanıyor. 

Çünkü; 

Az evvel kurduğum ütopyamla tanışıyor. 

Saat : 03.33! 

Ve sabaha kadar yazacağım. 

Evet evet! 

Bir ütopya kurdum bu gece. 

Sabahlar olmasın. 

Düş’lerimden uyanır uyanmaz… 

Gerçek edeceğim onu! 

Olsun mu? 

Olmasın, dert bize uğramasın da… 

Çünkü; 

Ütopyam benim. 

Öyle ki; 

Kimse kimsenin sesini kısmaz. 

Kimse haklı olmakla övünmüyor. 

Ve hiç kimse, 

“Ben” derken, 

Bir başkasını ezmiyor. 

Ütopyam benim, 

Ve öyle ki; 

Ne kadar sigara içersen iç, 

Üstelik ömrün boyunca… 

Ciğerlerin hiç yıpranmıyor, hiç sönmüyor. 

Kanser mi? 

O hastalığın devasını çoktan bulduk. 

Sahi ya, 

Şu şairler, hem de geneli… 

Ne de çok severler şu sigara denen mereti. 

Evet, ben de öyle, ben de… 

Yakayım bari bir tane. 

Saat : 03.43! 

Ve 03.47… 

Ütopyam benim; 

Sadece ve sadece… 

Adil olmayı becerebilen bir yer! 

Bu kadarı artar da yeter de artar da yeter! 

Ütopyam benim: 

Burada, 

İnsanlar yanlış yapınca 

Kesinlikle özür diliyor. 

Özürleri kesin kes kabul ediliyor. 

Çünkü; 

“Özürleri ≤ Kabahatinden” yahu! 

Evet öyle. 

Doğruları yapmaksa, 

Hiç övünülesi değil. 

Çünkü; 

Nüfusun %99(devirli)  kadarı, 

Doğru olanı yapıyor, hem de hep! 

Ütopyam benim! 

Kimse kimsenin kalbini 

Deneme tahtası sanmaz. 

Kimse kimseyi asla ve kat’a aldatmaz! 

%98 olsun haydi, 

%98’i ise halkın asla ve kat’a aldanmaz! 

Ya, ya… 

İşte öylesi… 

Ütopyam benim be… 

Evet…

Gökyüzü gibi yüreğim hâlâ.

Yine ve yeni ve yeniden gökyüzü gibi yüreğim hâlâ… 

Çünkü; 

İçerimden içeri, 

Ve hâlâ… 

Bak 

Yağıyor 

Yağmur. 

13 Ocak 2026