Online Üye
Online Ziyaretçi
Rövanşı var mıydı söyleyiniz ve
iklimlerin o seyrüseferinde asla g/izlemeyiniz sözcüklerinizi hem sizler değil
miydiniz yerden yere vuran kimliğimi hem benim yeniden doğuşumdur küllerimden
gül olmanın da m/eziyeti elbet tüm onur ve haysiyetimle serdiğimdir duyguları
bir de yerle yeksan edilme telaşı içerisinde iken zalimin tek marifeti ve işte
aşkla kıyama durduğum ömrün ertesi…
Bir tını
Bir de konulan onca tanı…
Ah, terbiye etmekle mükellef o nefsi
Hem de zarifçe s/alınırken insanın
sevebilme kapasitesi
En çok da yerden yere vurulmuş
haysiyeti
Ve de merak etmeyiniz, mirim
Sultanı değilsiniz bu kirli dünyanın
Ve de öteki âlem çağırırken bizleri
O zarif zil sesi
Duymazdan geldiğiniz tüm hakkaniyeti
Ve teslimiyeti benliğimin:
Şakıyan bir bülbül olmadığım ne malum
hem?
Gül kimliğimin yanında
Ve laneti
Ve isyanı
Ve şehveti
Öteleyen koruyan bir Hâkimiyet var
ki…
Edimleri iblisin
Müridi ve de tayfası zalimin
Şer odakları
Şanlı nemli ve kirli emelleri
Zuhur eden de o teselli
Şevkin ve umudun göğe d/okunduğu
O an
O vakit
Ve de altına imzamı attığım kanlı
akit:
Teşrif edecek olan
Ah, ölüm olsa keşke
Düşmektense kanlı ellerinize
Göğün de yerin de
Ve asla tahliye etmeyeceğim mabedimin
Biliniz ki:
Kilitlidir kapısı
En çok da yüreğimin…
Vurgun yediğim zalimin ve o soytarı
Gülüşünün esintisinde
Savrulmayacağım asla ve asla
Aşikâr olansa
Umudum ve sevdiğim
Dolu dolu olduğum İlahi Aşkla
Ne küs çiçeğiyim
Ne de süs çiçeği
Suskular giyindiğime delalet olsa da
şunca hezimeti
Yok saydığım kadar
Yok sayılmadığımdır
Aşikar
Allah rızası için çoktan yola
koyulduğun
Rabbin endamlı Rahmetinde ve Gücünde
Güç bulduğum
Nasıl ki bir zaruri yet
Elham’ın Gücü
Ve içimdeki öksüzün o masum gülüşü
Bir çiçek olmamın asaleti
Kırılgan addedilen seferisi
Kimliğimin
Yer yer kaydığım şu kubbe
Asla da sonlanmayacaktır kuyruğum
Bir Yıldıza denk düştüğüm
Muktedir olan Rabbime
Kavuşmamın da telaşı ile
Gel gör ki
Daha v/aktim dolmadı
Cihan denen yalancı seferde
Uleması tüm sözcüklerin
Kalan olsa ne ki içimde binlerce ukde
Aşka doymayandır sefil yürek
İfa ettiğimse sadece Mevla’ma
teslimiyet
Ne sıradanım
Ne de sıra dışı
Hem gülüm hem külüm
Göğsümde asaletin zarafeti
Ölüm içinse erkendir
Sonlanmadan görevim
Zehir olsa ne ki ne dünya telaşım?
İdamesi sonsuzluğun
Sadece sükût iken dilediğim
Acımla muktedir o titrim
Anneme duyduğum özlemin tek kırıntısı
dahi yeter
Ölümden nemalanmaya
Bilsem de bilmediklerimi dünyalı
sıfatıyla
İddia makamına da sunumum
İhbar ettiğimse içimin temizliği
Temyize gidecek olsa ne ki ne?
Sondan bir önce giydiğim şu cübbe
Varsa yoksa iddiam insanlığıma ve
haysiyetime
Dokunmasın hiç kimse…
Yazarın
Önceki Yazısı