Kelimelerin Ötesine Yolculuk

Bazý kelimeler vardýr ki söylemek için henüz doðmamýþtýr. Onlar, kalbin derinliklerinde titreþen ama dile düþmeyen duygularýn sessiz tanýklarýdýr. Ýnsan, bu kelimeleri yazmaya kalktýðýnda aslýnda kendi içindeki boþluðu doldurur. Aþk, çoðu zaman bu yazýlmamýþ kelimelerin en büyük kaynaðýdýr. Çünkü aþk, söze sýðmaz; insanca bir bakýþta, bir tebessümde, bir dokunuþta kendini gösterir. Yazýlmamýþ kelimeler, iþte bu anlarýn hatýrasýdýr. Okuyan, bu kelimeleri gördüðünde hayran kalýr; çünkü her biri kendi içindeki eksik parçayý hatýrlatýr. Yazýlmamýþ kelimeler, aslýnda hepimizin ortak dilidir: insanca, aþkla, sessiz ama güçlü…

Her yolculuk bir kelimeyle baþlar, ama bazý kelimeler henüz doðmamýþtýr. Onlar, insanýn içindeki boþluðu doldurmak için bekler. Ayrýlýðýn kapýsýnda durduðumuzda, bu kelimeler bize sessizce eþlik eder. Uzaklarýn çölünde yürürken, yazýlmamýþ kelimeler kum taneleri gibi savrulur. Her biri bir özlemin, bir hatýranýn parçasýdýr. Ýnsan, bu kelimeleri dile getirmese de kalbinde taþýr. Ve sonunda özlemin vahasýna varýrýz. Burada kelimeler güle dönüþür, insanca bir dokunuþla serinler. Aþk, bu yazýlmamýþ kelimelerin en büyük kaynaðýdýr; çünkü aþk söze sýðmaz, sadece yaþanýr. Yazýlmamýþ kelimeler, aslýnda hepimizin ortak dilidir. Onlar, insanca bir yolculuðun haritasýdýr: ayrýlýktan özleme, özlemden aþka…

Sessizlik çoðu zaman yokluk gibi görünür. Oysa sessizlik, kelimelerin doðmadan önceki hâlidir. Sessizliðin daðýna týrmanan insan, aslýnda kendi içindeki kelimeleri arar. Her adýmda bir yanký duyar; bu yanký, dile düþmemiþ duygularýn hatýrlatmasýdýr. Sessizliðin zirvesinde aþkýn adý söylenmez. Çünkü aþk, kelimelerden önce gelir. Bir bakýþta, bir tebessümde, bir dokunuþta kendini gösterir. Sessizlik, bu insanca anlarýn en saf mekânýdýr.

Ýnsanca bir yolculuk, sessizliðin daðýnda baþlar. Burada insan, yazýlmamýþ kelimelerle yüzleþir. Onlarý dile getirmeye çalýþmaz; sadece hisseder. Çünkü bazý kelimeler yazýlmak için deðil, yaþanmak için vardýr. Sessizliðin daðý bize þunu öðretir: kelimelerin ötesinde de bir dil vardýr. Bu dil, insanca bir nefesin, aþkla dolu bir kalbin dilidir. Ve bu dil, okuyaný hayran býrakýr; çünkü herkes kendi sessizliðinde ayný yankýyý duyar, vesselam.

Mehmet Aluç