Bir zamanlar öğretmen,
Sözleriyle yol açan bir ışıktı,
Kapısı çalınmadan girilmeyen,
Gölgesinde bile saygı duyulan bir varlıktı.
“Eti senin kemiği benim” derdi anne,
Emanet ederdi evladını güvenle,
Bir bakışıyla toparlanırdı sınıf,
Bir sözü ömür boyu yeterdi aslında.
Defterler tertipli, yürekler hazır,
Öğretmen konuşunca dünya susardı,
Bilgi sadece kitapta değil,
Onun gözlerinde saklı sanılırdı.
Şimdi ise değişti zaman,
Sözler hafif, bakışlar uzak,
Saygı yerini sorgusuz yargıya bıraktı,
Değer, sessizce azaldı biraz.
Oysa öğretmen hâlâ aynı öğretmen,
Yine umut eker yarınlara,
Ama kıymeti bilinmeyince emeklerin,
Yorulur kalbi, kırılır bazen usulca.
Bir zamanlar baş tacıydı,
Şimdi çoğu zaman unutulan,
Oysa bir toplumun aynasıdır o,
Değeri bilinirse gelecektir kurtulan.
(
Değeri Unutulan Işık başlıklı yazı
Melek (petunyam) tarafından
16.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
