Sevgiye Düşen HasretAdını anınca içim titriyor,
Sanki kalbim seni ezbere biliyor.
Bir gülüşün yetiyor dünyama,
Ama yokluğun… her şeyi eksiltiyor.
Geceler uzun, sensiz daha karanlık,
Yıldızlar bile sanki uzak bana.
Oysa sen yanımda olsan,
Bir bakışın yeterdi aydınlatmaya.
Hasret dediğin ne garip şeymiş,
Ne dokunabiliyorum ne unutabiliyorum.
Seni düşünmek bile bir teselli,
Ama sensizlikte kayboluyorum…
Gel desen, yolları hiçe sayarım,
Git desen, kalbim sende kalır.
Sevgi dediğin belki de budur;
Gitsen bile içimde hep sen var…
(
Sevgiye Düşen Hasret başlıklı yazı
Melek (petunyam) tarafından
18.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
