Mihr-i

Güz tutamacında vuslat hasretliğim düş kırıklığı   

Suizan ettikçe bürünür sızılarım sancılara…

Demlenirken gün batımı gülüşlerinden keder rıhtımından

Yaprak dökümü merasiminde nadasa bırakıldı sevda

Aralıklı lahzalarda mazur hasretin yoklar iken gönlüm satıhlarını 

Narçiçekleri açtı matem ve de ağıtlar…

Kem rüzgârları aşılıyor dudak kıvrımlarıma hüznün edalarını

Çöl şulesi gülüşlerin bayram sabahım

İlişince şeb-i yelda bakışların ufkuma

Gökkuşağı renkleri soluyor avuçlarımda

Yükseldikçe gönlüm asumanında hasretin

Zerre zerre kayıyor toprağı yüreğimin…

Sağduyusunu kaybetmemiş hatıralar yasemin yaprağı

Soluklarından kavruldu cürmüm…

Aşınır iken dudak kıvrımlarından kirpiklerim

Dağıttı parmakların hüsranımı

Peydahlanır iken miskal katrelerinden zafiyetim

Kabuklanır geçemeyen yaralarım sürurlarından

Örtünürken katman katman teninden       

Hasretimden yağdı yağacak bulutlar seni…

Yosun b’ağladı seni tenzih etmeyen cümle harf kelimem

Nakış nakış gönlüm ağrılarına işlerken seni

S'islendi menzilim ve de şehir…

Mühürlü karanlığıma mekruh şafak vakti

Serpilir iken avuç avuç yaralarıma tuz  

Yıldız budadım gözlerin görkemli göğünde

Cancağızım…

Kirpiklerin kırlangıç göçünde diz çöktü gönlüm

Kalbim ritminde akrep yelkovan duraklı

Hatırı sayılmıyor hüznümün

Deşerken bakışların göğsüm kafesini

Dinmiyor arşta yankılanan vaveylalarım   

Güz mevsimim, ar'af meczupluğum..!

Geçmiyor yek lahza hasretliğinin husumeti

Sükût ettikçe harlanıyor yangınım  

Ertelendikçe bahar vuslatın

Külleniyorum ruhumdan…