Edebiyat ve Kültür Platformu
Varoluşun Taşıyıcıları
Varoluş bütünlüğü
tamlığa erdiğinde
geçmiş,
sisli bir nehir gibi
akıp gider arkanda.
O, ontolojik bir köprüdür;
birlikte büyüdüğümüz her aşk,
kırık bir ayna parçası,
her tamamlanmamış veda
gökten düşen bir yıldız tozu
gibiydi.
Sevgiler
hiçbir zaman liman değildir.
Rüzgârdır,
kanattır,
geceyi yararak giden
gümüş bir hilaldir.
Seni varlığın eşiğine kadar taşırlar,
yüreğini genişletir,
kabuğunu çatlatır,
içindeki fırtınayı
sessiz bir okyanusa dönüştürür.
Büyüme,
varoluşsal bir ateştir.
Her ayrılık,
kökleri toprağa daha derin salan
bir ağaçtır.
Her sessiz kapanış,
kendi ışığını yakan
bir kandildir.
Artık ne özlem kalır ne yankı.
Sadece uçsuz bucaksız bir aydınlık:
Her şey,
bütünlüğe giden yolda
gerekliydi.
Geçmiş,
görevini tamamlamış eski bir elçi gibi
ufukta silinir.
Ve kapı açılır…
içinden altın rengi bir ışık
sızar.
Çünkü büyüme devam eder.
Zaman, acı ve sevgi
birer illüzyon perdesi olmaktan çıkar;
varoluşun ebedi basamakları
hâline gelir.
Hamiye GÜL
Varoluşun Taşıyıcıları başlıklı yazı Hamiye Gül tarafından
17.05.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.