Ruhumun Derinliklerinden

Gözlerinde başladım cenneti aramaya,

Ruhumun derinlerine rüzgâr gibi esti.

Bildiğim hiçbir şeye benzemiyordu gelişi,

Ne gözlerim gördü onu,

Ne bir merhaba duydum, ne bir nefes hissettim…

Yine de içimde büyük bir fırtına koptu.

Artık gökyüzü başka mavi,

Yağmur başka yağar toprağa.

Kuşların kanadında izini taşıyorum,

Kelime bulamıyorum anlatmaya,

Şiirden bile derinmiş onu düşünmek.

Meğer bu ağır duygu

Ruhumun derinliklerinde saklıymış;

Kalbim yıllardır onu bekliyormuş.

Hiç yoksa da, olmasa da,

Garip bir duygu bu.

Bir bakışı yetti bana,

Yüreğimde kor gibi ateş yandı.

Bitmeyen hasretiyle

Kalbimde derin iz bıraktı.

Gece yıldızlara soruyorum:

“Nerede?” diye.

Dicle’nin suları gibi akar damarlarıma.

Cennetin en yüksek katına

Büyük harflerle yazılsın adı.

Adını duysun bütün kâinat.

Belki umutlar buluşur cennet bahçelerinde;

Orada ayrılık yoktur,

Ne zaman vardır ne de keder.

mesakin-03/06/2026