Kentsel Sayıklama

geceyi bir somun ekmek gibi bölüştü ölüler

kuşlar telgraf tellerinde asılı kaldı

kuşlar harf hatasıydı göğe iade edildi

bulutlar tutanak tuttu

ve gökyüzü delil yetersizliğinden serbest bırakıldı

gökyüzü lacivert bir branda gibi yırtılınca 

caddeler, devrilmiş mürekkep hokkalarıyla yıkandı

şehir toplu halde halüsinasyon görmeye başladı

tüm çıkışlar sıfat tamlamalarıyla kuşatıldı

zamirler, kimlik kartlarını yakıp ormana kaçtı

alfabe, askeri bir darbe yedi

bir edat, iki yabancıyı birbirine bağlamayı reddetti

mesafeler cetvelleri kırıp greve çıktı

ünlüler sürgünde, ünsüzler nöbetteydi

sesli harfler bir boğazda düğümlenip nefessiz kaldı

sessizlik, en gürültülü marşını söyleyip durdu meydanlarda

bir “ç” harfi nöbet yerini terk edip sınırı kaçak geçti

bir “ş” harfi iltica istedi sözlükten

nokta ise hâlâ infaz mangasının başında

bir adam “neden” diye bağırdı

soru işareti vuruldu

cevaplar olay yerinden kaçtı

rüyalar, ağır vergilere bağlandı

gece, kendini savunurken aşırı güç kullandı

sabahı ağır yaralı halde buldular

güneş, tanık koruma programına alındı

ışık ifadesini değiştirdi

nedensiz gülenler zımba telleriyle susturuldu

kelimeler acil çıkış kapılarını unuttu

bir virgül, annesinin soyadını taşımayı reddetti

bir fiil, öznesini camdan attı

saatler ayaklandı akrepler sendikalaştı

kaldırımlar yanlış anlaşılan atasözleriydi

otobüsler iç monologla çalıştı

şoför, kaderi sağ sinyalle bildirdi

yağmur, yanlış bir hatırayı ıslattı

''şemsiyeler kolektif bir unutma biçimidir'' dedi

gelecek sürekli meşgul çaldı

hayaller metrekareye sığmadı

düşerken düşünmek kanarken gülmek

sonra “olsun” demek gibiydi herşey

gençlik bir çöp kamyonunun arkasından el salladı

ve şimdi herkes soruyor

sokaklar soruyor duvarlar soruyor gençlik soruyor

ve bir kitap yasaklanıyor

içinden sadece bir cümle çıkıyor

“alışmayın”

en tehlikelisi bu!

_boran