Bir Ömür Hasret

Bir Ömür Hasret

Hasret, bir insana kavuşamamak

değildir sadece...

Bazen insan, en çok kendine geç kalır.

Zamanın geçtiğini sanırız,,

oysa geçen zaman değil, içimizdeneksilen parçalarımızdır.

Her ayrılık biraz daha sessizleştirir insanı.

Her bekleyiş, yüreğe görünmeyen

bir çizik bırakır.

Unutmak dediğimiz şey de

çoğu zaman bir yalandır.

İnsan unutmaz.

Sadece acısıyla yaşamayı öğrenir,

yarasını gülüşünün ardına saklar.

Kimi insanlar hayatımıza bir mevsim gibi uğrar,

kimi ömür boyu içimizde kalır.

Giden gider...

Ama bıraktığı iz, bazen ömürden

daha uzun yaşar.

Sonra anlar insan...

Gerçek hasret, birine ulaşamamak değil,,

ona anlatamadığın hâlinle yaşamaktır.

Belki de bazı sevdalar kavuşmak için değil,

insanı kendisiyle tanıştırmak için vardır.

Ve en ağır yalnızlık,,,

yanında kimsenin olmaması değil,

içindeki eski "sen"e (Kendime) 

bir daha dönememektir.