Çocukluğunu Gelin Ettiler

Çocukluğunu Gelin Ettiler

Bir çocuğun en büyük hayali ne olmalı?

Koşmak…

Oynamak…

Okula gitmek…

Hayal kurmak…

Ama dünyanın bazı köşelerinde, daha çocuk yaşta omuzlarına gelinlik örtülen kızlar var. Onlar oyuncaklarını bırakıp ev işlerini öğreniyor, okul sıraları yerine dört duvar arasında büyüyor. Henüz kendi çocukluklarını yaşayamazken, onlardan yetişkin olmaları bekleniyor.

Kimileri buna töre diyor.

Kimileri kader.

Kimileri de yoksulluk...

Oysa hiçbir töre, hiçbir gelenek ve hiçbir yoksulluk, bir çocuğun çocukluğunu elinden almaya gerekçe olamaz.

Çocuklar büyümek için acele etmez.

Biz onları acele büyütürüz.

Onlara oyuncak yerine sorumluluk, hayal yerine korku, umut yerine sessizlik yüklediğimizde,, yalnızca bir çocuğun değil, insanlığın da çocukluğunu çalmış oluruz.

Bir çocuğun değeri, evlendirileceği yaşla değil,, kuracağı hayallerle ölçülmelidir.

Çünkü çocuklar, Allah'ın bizlere emanetidir.

Emanet, korunmak içindir.

Sevilmek içindir.

Eğitilmek, büyütülmek ve kendi yolunu özgürce seçebilmek içindir.

Hiçbir çocuk, çocukluğunu yaşayamayacak kadar erken büyümek zorunda bırakılmamalıdır.

Bir toplumun vicdanı; çocuklarına nasıl davrandığında, kız çocuklarına nasıl bir gelecek sunduğunda ve en güçsüz olanı nasıl koruduğunda ortaya çıkar.

Belki tek bir yazı dünyayı değiştirmez.

Ama bir insanın düşünmesine, bir annenin ya da bir babanın vicdanına dokunabilir.

Ve bazen, büyük değişimler tek bir vicdanın uyanmasıyla başlar.

Bir çocuğun gelinliği hiçbir zaman üzerine yakışmaz. Çünkü ona en çok yakışan şey, çocukluğudur.