Kasabın Tezgâhı

-KASABIN TEZGÂHI-

Bir gün kalbimi kasabın tezgâhına bıraktım.

Ne bir ağıt yaktım ne de bir çığlık attım. Sadece sustum. Çünkü bazı acılar, anlatıldıkça değil,, sustukça derinleşir.

Elime satırı aldım. Etimi değil, beklentilerimi parçaladım. İnsan bazen sevmediği için değil, aynı yerden defalarca incindiği için vazgeçer.

Sonra anladım ki en ağır yük yalnızlık değilmiş.

Asıl ağır olan; içinde hâlâ sevgi taşıyan bir kalbin,artık kimseye güvenecek cesareti bulamamasıymış.

O günden sonra kalbimin kapısını kimseye kapatmadım. Sadece anahtarını sessizliğe emanet ettim.

Bir gün dönüp geriye bakarsan, yerde kan değil; paramparça edilmiş umutlar ve yarım kalmış hayaller göreceksin.

Şimdi dön... Eserine bir kez daha bak.

Eğer buna sevgi diyorsan, benim artık söyleyecek tek bir sözüm bile kalmadı.

Alev Elif Kaya