Yaban Gülü

🥀YABAN GÜLÜ🥀

Yaban gülünün acısı derindi,

zamanın zulmünde yavaşça soldu.

Bir zamanlar başını göğe kaldıran,

rüzgâra meydan okuyan o gül,

şimdi kendi dalında yorgundu.

Hırçındı derlerdi…

Vahşice savaştı hayatla,

hem de yapayalnız.

Fırtına hangi yönden eserse essin,

eğildi, doğruldu, yine direndi.

Her darbede bir yaprağını kaybetti,

ama köklerinden vazgeçmedi.

Onu yargılamak kolaydı.

Uzaktan bakan dikenlerini gördü,

kimse yaralarını sormadı.

Oysa manzaraya tepeden bakıldığında

yollar çoktan kapanmış,

rüzgâr tersine dönmüş,

hayat bütün ağırlığıyla

onun karşısına dikilmişti.

Kimse sormadı:

“Neden bu kadar hırçın?” diye.

Kimse düşünmedi,

bir gül durup dururken

neden dikenlerine sığınır diye.

Oysa her dikeninde

başka bir yaranın izi vardı.

Her susuşunda yarım kalmış bir çığlık,

her yaprağında biraz geçmiş,

biraz özlem,

biraz da kaybettiği kendisi…

Şimdi birer birer kopuyor

hayata tutunduğu dallar.

Zaman alıyor rengini,

rüzgâr savuruyor yapraklarını.

Kopardılar onu dalından,,,

ne güzelliğini tutabildi

ne de hayatın rengini.

Bir zamanlar uğruna savaştığı ne varsa

usul usul maziye karıştı.

Yaban gülü de

kendi hikâyesinin ardından baktı.

Oysa yaşamak için

ne çok savaşmıştı…

Kaç fırtınayı tek başına karşılamış,

kaç geceyi sabaha bağlamış,

kaç kez kırıldığı yerden

yeniden doğrulmuştu.

Şimdi hırçın bir rüzgâr

alıp götürüyor onu.

Kim bilir nereye…

Belki de bir gün

onu yargılayanlar dönüp bakacak,

dikenlerinin ardında saklanan

o yorgun kalbi görecekler.

Ama geç olacak.

Çünkü yaban gülü hırçın değildi,

yalnızca hayatta kalmaya çalışıyordu.

Dikenleri öfkesinden değil,

aldığı yaralardandı.

Sessizliği sevgisizliğinden değil,

anlatmaktan yorulduğundandı.

Sonunda onu hayat değil,

hayatın ona yükledikleri soldurdu.

Bir rüzgâr geçti ardından,

birkaç yaprak düştü toprağa.

Geriye ne öfkesi kaldı

ne de dikenlerinin acısı…

Yalnızca kimsenin bütünüyle bilmediği

bir ömrün hikâyesi kaldı.

Yaban gülü…

Çok direndi,

çok yaralandı,

çok savaştı.

Herkes sadece dikenlerini gördü,

ama kimse

neden dikenlendiğini sormadı.😔

Alev Elif Kaya ✍️