Bir Ömür Gitti Sessizce

BİR ÖMÜR GİTTİ SESSİZCE

Sevdan bir ateşti,

düştü yüreğime.

Kor olup işledi

en derin yerime.

Bir umut büyüttüm

gözlerinin içinde…

Meğer sonum çoktan

yazılmış kaderime.

Yaktın beni,

yıktın beni…

Bir yalanla yaktın

bütün gemileri.

Ey zalimin kızı…

Giderken beni de götürdün

bilinmezliklere.

Yaşarken öldürdün beni.

Ne gece bitti,

ne acı dindi.

Sensiz her sabah

bir yanım eksildi.

Cehenneme attın beni,

bir ömür gitti sessizce.

Ne geri dönen oldu,

ne hâlimi soran biri…

Zaman her yarayı sarar dediler.

Bekledim…

Gün geçti,

yıl geçti.

Ne zaman seni getirdi,

ne içimdeki acıyı aldı.

Sonra anladım…

Bazı yaraları zaman sarmazmış.

Bazı acılar geçmezmiş,

insan sadece taşımayı öğrenirmiş.

En derin yara

düşmandan değil…

En çok sevdiğinden kalırmış.

Giderken beni de götürdün

bilinmezliklere…

Ardında bir yangın bıraktın.

Ben o yangında

yaşarken öldüm.