Adı Mısra'ymış

Güzelmiş..

Çok güzelmiş

Öyle ki beni unutturacak kadar güzelmiş.

O zaman güzelliğinde kaybolmayı denesene onun

Niye hala simamın izdüşümlerini yarıştırıyorsun,

Başka suretlerle?

Ruhumun apartman katları,

Kimsenin sırçaköşküne benzemez anlamadın mı hala?

Tek göz odayım ben

Tek hanesinde bir aşk pişiririm soba üstlerinde

Gelirsen

Çıra olur alevlenir ateşimiz

Gidersen

Odun olur susarız, ateşsizliğimize

Radyolar seni söylüyor sanki

Herkes satır arasına seni sıkıştırmış 

Okumasam kaybolacakmışsın gibi

Okuyorum..

Elime aldığım rakımı kaldırıp Arş’a karşı

Seviyorum seni

Kelimelerimde nefes almanı

Ayak ucuna gidişler saklamanı seviyorum

Seninle Karanfil Sokak’ta karşılaşacağımız günü beklemeyi seviyorum

Seni sevmiyorum..

Rakımın içine kattığın geceyi seviyorum ben

Ojelerime gizlediğin aşüfteliği

Dilinin oynak olmasını seviyorum.

Her kadını biraz bana benzetmeni değil

Her kadına biraz ben varım diye bakmanı seviyorum

Uyumanı seviyorum ben uykusuzken..

Ve sabah senin olmadığın bir şehirde 

Nefes almak için göğsümü içime çekişimi seviyorum

Seni, içeri hep daha içeri sokulabilmeni seviyorum..

Güzelmiş..

Çok güzelmiş

Öyle ki beni unutturacak kadar güzelmiş.

Keramet güzellikte olsaydı şayet

Gözlerinin altlarını mora boyamak zorunda kalırlardı

Şayet keramet güzellikte olsaydı

Kaburgalarını çıkarırlardı zorla dışarı

Güzelmiş..

Ben morarmış gözaltlarımla gülebiliyorum diye 

Sevdin sen beni.

Yanağına dokundurduğum bir hayatım var diye.

Kemiklerim batsa da göğsüme

Ben sen varsın diye 

Sen her sabah yanımdasın diye

Nefes almaya çalıştığım için sevdin beni.

Güzelmiş öyle mi?

Söyle ona.

Benim kadar güzel olmak istemezdi..

30.03.2010

İzmir

Mısra'ya ithafen