Say ki Hiç Kesişmedi Yollarımız

Say ki hiç kesişmedi yollarımız.

Gözlerin hiç değmedi gözlerime,

binlerce kez sarılmadık hiç.

Yarım kalan bir şarkı gibi 

ne bitebildin ne susturabildim,

her nefeste biraz daha kanadın içimde

Amansız bir yara gibi.

Say ki hiç kesişmedi yollarımız.

Daha adını bilmeden gözlerim seçti seni,

Zihnimin baş köşesine asılı kaldın 

Seni düşündüm her gece .

Sen ki alnıma yazılıydın.

Birbirimizi tamamlamak için yaratılmıştık,

Bir elmanın iki yarısı gibi

Say ki hiç kesişmedi yollarımız. 

Bir Eylül rüzgârı savurdu hasretini sokaklara.

Adının harfleri döküldü birer birer dilimden,

tüm şehir ezgilerin en koyu rengine boyandı.

Aklımda sana biriktirdiğim yarım cümlelerle.

bir tren garının soğuk bankında.

Giden her vagon biraz daha kopardı seni benden.

Kırık bir pusula gibi dönüp durdum kentin caddelerini

yönünü şaşırmış kuşlar gibi 

savruldum sokak sokak 

Seni aradım .

Say ki hiç kesişmedi yollarımız. 

Yeni bir şiire satır başı geçirdim adını.

Birkaç mısra , birkaç duygu ve özlem.

Öyle ki kâğıt sen koktu, 

kelimeler boynunu büktü.

Birer birer söndü kentin ışıkları

Eski bir şarkı gibi takıldın hıfzıma:

kırık plak gibi aynı nakaratı söyledim,

sabaha kadar.

Dönmez o, boşuna bekleme ,

o başka bir limanda şimdi.

Say ki hiç kesişmedi yollarımız. 

Ben giden o geminin ardından bakakaldım

Mavi, senin yokluğunla karardı

Yarım kalmış ne varsa 

senin adına .

suçlusu ilan ettim kendimi

Saatler seni gösterdi 

Çalar saatler o son vedayı vurdu .

Vakit gecenin üçü .

Say ki hiç kesişmedi yollarımız. 

Ceketimin cebinde unutulmuş 

bir sitemdi artık birkaç cümle 

Hangi sokağa sapsam, 

ucu sana çıkan bir çıkmaz sokak

Çay bardağında soğuyan bir ikindi vakti .

Eski bir bozlak,

o çınar ağacının altında Çengelköy’de, 

Mendireğe konan birkaç martı gibi,

bende sustum.

Canımı yaktı o hasret türküsü .

Say ki hiç kesişmedi yollarımız. 

Okuduğun o son kitapta aradım senden bir iz

İlk sayfasındaki satırlarda,

bir mısranın altına çizdiğin ince çizgide…

Bir şiirin son noktasına düğümlendim.

Saçlarına dokundu parmaklarım.

Ağlamaklı ,birkaç damla düştü albümde ki resmine 

Gece sırtıma bir hırka gibi giydirdim yalnızlığı.

Yıldızlar birer birer söndü ,

Işıklar söndü  

ve sen kayboldun

Say ki hiç kesişmedi yollarımız. 

Gözlerimi kırpmadan bekledim karanlığın en koyusunu.

Çünkü sen yoktun

güneşin doğuşu da bir aldatmacaydı

Adının geçmediği tüm adresler yalan.

Mektuplar pulsuz, 

postacılar kapımı unutmuş.

Avuçlarımda biriktirdiğim birkaç Eylül soğuğu 

birkaç sonbahar zamanı, 

sana dokunamadan düşen yağmur damlalarına karıştı.

Say ki hiç kesişmedi yollarımız. 

Aynada senden kalan kırıklıklar.

Yüzümdeki çizgiler senden sonranın hatıras.

Kime baksam biraz sen, 

Kimle konuşsam hep senden haber sordular

Ve şimdi, 

bu son şiirin mısralarına sığınıp yazıyorum.

Sen, ömrümün en güzel,

ve tek aşkı olarak kalacaksın.

ve ben ömrümün sonuna kadar 

seni seveceğim. 

 redfer