Kayacık Köyüm

İş, aş, gelecek gereği mecburi ayrılışlarımızdan sonra, yaz tatillerinde; tarlada, harmanda, bağda, bahçede çalışmak, akrabalarımızla hasret gidermek için gittiğimiz gurbet ellerden, kardeşlerimle köyümüze dönüşlerimiz olurdu. Konya/Bozkır'da saatli, saatsiz, genelde açık kamyonların, Seydişehir istikametine yol seyri olanlardan, 15 km.uzaklıktaki köye gitmek için bu kamyonların açık kasalarına doluşulur, seyahatimiz başlardı. O coğrafyada Soğla gölünün turkuaz rengi sularının Aliçerçi köyünün tepelerinden inerken gözlerime yansıyıvermesiyle çok sevdiğim gölü kucaklayasım, kendimi sularına bırakasım tutardı. Ya Kayacık köyüm; Tepe üstü görseline yine Aliçerçi köyü tepelerinden bakışımla, yansıyışın, sevdalar taşıyan gelinlik giymiş kızlar güzelliği görünümündeydin. Topladığımız çalı çırpılarla ateşler yakıp, ekin başakları, nohut destelerimi ütmedik!!. Köyün kendini özgürlüğe, oyunlara adamış tüm çocuklarıyla, zamanı unutur, rüyalar ülkesinin en mutlu insanları olarak yaşardık. Darı yerindeki sularının bazen eksildiği, bazen coşkun aktığı, gümüş rengi görünümündeki sularının olduğu ırmağın kenarlarında söğüt şılgınlarını kavlatarak düdükler yaptığımız kaç zamanlar geçirdik. O toprakların havasını alıp, yaylalarının soğuk sularından içerek, hayata güven duyan, gelecek derdinde olmayan umursuz senin çocuklarındık. Sessiz öpüşlerimiz olurdun düşlerimizde. Sevgilerimizle dolu dolu yaşattığımız güzel beldemizdin. Okuyamadığımız şiirlerimiz, besteler yapıp, tepelerinde, bayırlarında, yaylalarında dilimizden düşürmediğimiz şarkılarımızdın. Hüyüğüyün tepesindeki dam boyu otlarında kuzu güdümlerimi yapmadık?. Üzüm bağlarında, yukarlardaki Karacaardıç köyü tepelerinden karların erimesiyle beslenen ırmağında, şırıldaklar yapıp koyunlar yıkadığımız, kenarındaki zümrüt gibi çayırlarında kolumuzu yastık yapıp uykular uyuduğumuz güzel, şirin beldem. Tozlu yollarından gün batımı otlamaları biten hayvan dönüşlerini, kış gelişleri, tümden karlarla kaplanışlarında, küçücük çocuklarken üşürsünüz diye dışarılara salınmayıp, odalarda tutuluşlarımızla hatıralarımızdan çıkmayan, içimizde büyütüp yaşattığımız, buselerimizdeki öpülesi sevdamızdın, Kayacığım, güzel köyüm. Sen unutmuş gibi olsanda biz seni hiç unutmadık, unutamadık. Çocuk yüreklerimizde başlayan ve bu yaşlara kadar süren, yalım ateşler misali alev alev bizleri saran, sürekli sevgilerle dolu dolu taşıdığımız, hiç sönmeyen, hasretler duyduğumuz odumuz,

ocağımızsın. Bende ve benim gibi ayrılanlarında, tümden gidenlerinde sıla oldun, heves oldun, bereketi bol, güzel toprağım. Hasretinle uzaklarda bir gün daha bitti...11/Ocak-2023 Şerafettin Sorkun/İstanbul'dan