Kutlu Uyanış Yaratılışın Beşiğinden Ebedi Töreye

Kutlu Uyanış: Yaratılışın Beşiğinden Ebedi Töreye

Ne zaman başladı bu kutlu devran,

Zamanın sustuğu o ilk çağda han.

Sonsuz bir denizde durdu her mekan,

Kayıra Han yalnız göklerde kaldı.

Nerede kuruldu bu ulu otağ,

Ne bir kaya vardı ne dikilen dağ.

Göklerin mülkünde örüldü bu ağ,

Uçsuz bucaksız bir ummana daldı.

Kimdir bu suların derin hakimi,

Kayıra Han tuttu gizli gizemi.

Yalnızlık içinde sürerken demi,

Sudan bir mucize selamlar saldı.

Neden yaratıldı bu koca cihan,

Sıkıldı yalnızlık duyunca o can.

Bir ışık aradı deryayı saran,

Ruhunu derinden bir arzu çaldı.

Nasıl dalgalandı o sonsuz sular,

Ak Ana yükseldi, eridi buzlar.

Gecenin bağrında doğdu yıldızlar,

Kutsal bir nefesle nurunu saldı.

Ne dedi Ak Ana ulu tanrıya,

"Yarat" diye durdu akan duruya.

Can verdi o anda sessiz koruya,

Sesinin yankısı engine daldı.

Ak Ana kayboldu suyun içinde,

Kayıra Han kaldı binbir biçimde.

Dünyayı kurmanın büyük göçünde,

Kutsal buyrukları eline aldı.

Yarattı yerleri, dokuz kat göğü,

Tarihe kök saldı Türk'ün bu övü.

Dağıttı cihana o büyük evi,

Aydınlık karanlık rengini aldı.

Ne yaptı Tanrı o kutsal toprakta,

Can verdi toprağa yeşil yaprakta.

İnsanı var etti doğan şafakta,

Balçığa üfleyip bir ömür verdi.

Nerede yürüdü ilk insan soyu,

Altay Dağları'nda uzadı boyu.

İçtiler Tanrı'nın sunduğu suyu,

Kutlu yurt içinde murada erdi.

Kim idi dünyada düzeni kuran,

Oğuz Han soyudur cephede duran.

Zulmün ve küfrün o bendini kıran,

Alpların eliyle adalet gerdi.

Nasıl yayıldılar dört bir tarafa,

Atlar koşturuldu şerefe, şana.

Destanlar yazıldı candan canana,

Göçler dalga dalga yollara serdi.

Ne zaman biter bu şanlı yürüyüş,

Gök kubbe çökünce son bulur bu düş.

Güneş sönüp gitse, başlasa dönüş,

Töre son nefeste divana erdi.

Neden vazgeçmedi bu asil nesil,

Tanrı buyruğuydu, değildi ezil.

Kanında akar o mukaddes asil,

Ölüm gelse bile sözünü yerdi.

Destanlar söyleşir bilge şamanlar,

Aydınlığa çıktı karanlık anlar.

Kayıra Han yurdu korur, cananlar,

İnsanlık nihayet huzura erdi.