Hazan Nöbeti

Sessizce süzülen bir akşamüstü,

Hüznün yaprakları kalbime düştü.

Kuşlar bile bugün hayata küstü,

Uzakta ufkumu saran sevdiğim.

Gözlerin içimde derin bir kuyu,

Ruhumda eritir en koyu suyu.

Unuttum seninle nefsi, uykuyu,

Aşkın tuzağını kuran sevdiğim.

Adını sakladım dilsiz taşlara,

Sırrımı söylemem uçan kuşlara.

Hasretin yükünü vurdum yaşlara,

Bağrımda yaramı yaran sevdiğim.

Gurbetin yolları çetindir, dardır,

Gönlümün içinde tükenmez kardır.

Her şair kalbinde bir sızı vardır,

Beni bu dertlere salan sevdiğim.

Gidiyor bu gençlik, durmuyor zaman,

Bize de kalmıyor bu fani devran.

Dünyadan göçerken şu yorgun kervan,

Elimden tutarak kalan sevdiğim.