Adsız Bahçe

Gözlerini yıldızlardan söküp alacağım.

Tenime değen ay ışığında,

yıkayacağım sana tapan son parçamı.

Nefretin, öfkenin rengine

boyadığın ruhumda

papatyalar açtıracağım yine.

Adınla filizlenen bir ot bile

kalmayacak bahçemde.

Bizi seçmediğin her güne,

bir yaprak daha büyüteceğim.

Hiç sahip olmadığın bir bahçe yeşerttim sana,

sense...

bana neden hiç sahip olamadığını gösterdin.

Biliyorum, elbette bir suçun yok.

Sevgi sana hiç uğramamış.

Ben ise adını

bahçemden söküp atmayı öğrendim.

Şimdi bizden geriye

birkaç şiir,

belki birkaç şişe kalır.