Gecenin Sessizliği

Gecenin Sessizliği

Gecenin sessizliği çökerken pencereme

Bir hayalin düşüyor her gece yine gönlüme

Sensizlik ağır gelir, alışamam kendime

Adını yazdım yine kalbimin derinine

Yollarına bakarak kaç akşamı tükettim

Bir haberin uğruna kaç baharı beklettim

Senden kalan ne varsa gözüm gibi sakladım

Seni koydum ömrümün en güzel yerine

Gözlerini düşündüm yıldızlara bakınca

Sesini duyar gibi oldum gece boyunca

Bir gün dönersin diye yaşadım umutla

Seni sevdim, vazgeçmek düşmedi aklıma

Ne kadar uzak olsan gönlüm sana yakın

Aradan yıllar geçse sevgim sana hep yakın

Beni senden koparmaz bu yürekteki yangın

Sen benim en güzelim, sen benim sevdamsın

Bir gün gelir karşıma çıkarsan hiç beklemeden

Sana kızgın olsam da vazgeçemem sevginden

Bunca yılın hesabı sorulmaz artık senden

Sana sarılmak ister bu yaralı yüreğim

Belki kader ayırdı, belki yollar şaşırdı

Belki gurur susturdu, dilimiz de şaşırdı

Ama hiçbir ayrılık sevgimizi bitirmedi

Sen benim unutulmaz en güzel hatıramdın

Ömrümün son deminde seni ansam ne çıkar

Bu kalbim seni sever, başka kimi ne yapar

Sen yoksan bu dünyada hangi sevda yaşar

Sen benim son nefesim, sen benim duamsın

Bir gün göz göze gelsek yıllar sonra yeniden

Bütün kırgınlıkları silelim kalbimizden

Ben seni hiç bırakmam, vazgeçmem sevginden

Sen benim son sevdamdın, ömrümün içinde

Mehmet Aluç