İbrahim Bu Hikaye Benim

İBRAHİM, BU HİKÂYE BENİM

Yuvasız bir kuş ile

kuşsuz bir yuvanın hikâyesi bu.

Susuz bir saksı,

kurumuş bir çiçek,

yaralı bir böceğin hikâyesi… İbrahim.

Nasıl anlatsam bilmiyorum.

Kelimelere sığmaz hecelerin,

sabahları olmaz gecelerin,

yalan olan nicelerinin

hikâyesi.

Kabul olmaz duaların,

adres bulmaz devaların,

hayır etmez şifaların

hikâyesi bu.

Yazarsız bir romanın,

kararsız bir zamanın,

zararsız bir adamın

hikâyesi.

Kuş konmaz bir çınarın,

suyu içilmez pınarın,

telafisiz yılların

hikâyesi bu, İbrahim.

Velhasılı,

nasıl söylesem…

İnişi olmayan bir yokuş,

kanadı kırık garip bir kuş…

Sanki yaşıyormuş

gibi yapanların hikâyesi.

Gözleri ağlamaklı,

umutları hep saklı,

yazdıkları yasaklı

olanların hikâyesi.

Bacası tütmeyen bir evin,

ocağı olmayan alevin,

küçücük kalmış bir devin

hikâyesi bu.

Amacı olmayan gayem,

varisi olmayan payem,

harap olmuş sayem…

Dedim ya işte:

Bu hikâye…İbrahim.

Benim hikâyem,

Yılmaz Tizgöl

24.04.2021

Moskova