Ben Senden Önce Hiç Ölmedim

Ben Senden Önce Hiç Ölmedim ki...

Ben yeni öğrendim.

Hayatın böyle bir şey olduğunu.

Hani yaşıyor muyum, yoksa ölü müyüm?

Farkı yok, güneş doğmuş mu, batmış mı?

İçim dışımda, berbat bir şey bu.

Hiç kimse, hiçbir şey, dermanı yok bu ıssızlığın.

Ben yeni öğrendim.

Yemenin, içmenin zehir zıkkım olduğunu.

Nereden bileyim ki?

Ben senden önce... hiç ölmedim ki...

Ben yeni öğrendim.

Nefes alamamanın ne olduğunu.

Koskoca bir yumruğun boğazına gelip tıkanmasını.

Ben yeni öğrendim.

En ufak bir şeyde

ağlamasını.

Hiçbir şeyin umurumda olamamasını.

Kalbin beyne takıntısını.

Nereden bileyim ki?

Ben senden önce... hiç ölmedim ki.

Sadece şarkılarda olur sanırdım.

Sadece şiirlerde yazılır ayrılıklar.

Sadece filmlerde olur, sonra barışırlar...

Düşünmedim başıma geleceğini.

Bu işin böyle biteceğini.

Cesedin arkasından ruhun da gideceğini.

Nereden bileyim ki?

Ben senden önce... hiç ölmedim ki.

Ben senden önce bilmiyordum, yaşamanın sadece nefes almak

olmadığını.

Bilmiyordum sensiz sabahlarda, güneşin doğmadığını.

Bilmiyordum, yaşamak tatsız tuzsuz bir şeymiş...

Bilmiyordum, sensiz olmazmış her şey...

Çay demlesem tadı yok.

Yemek yesem iştah yok.

Kalk ulan, boş ver, yaşa desem...

Derman yok.

Nereden bileyim ki?

Ben senden önce hiç… ölmedim ki.

Aslında bu dört duvar ne kadar da darmış.

Her tarafı haşere sarmış.

Etrafımda ne kadar yavşak varmış.

Aslında yolun başı bahar,

sonu hüsranmış...

Ve mevsim sonbaharmış.

Nereden bileyim ki?

Ben senden önce hiç ölmedim...

Hiç ölmedim ki...

Yılmaz Tizgöl

20.11.2023

Nijni Novgorod