Aşkın Yaşı Olur mu İbrahim

Her geçen gün hayatın sonuna doğru koşarken,

Kimimiz farkındayız bunun, kimimiz değil!

Can veren aşksa eğer sana,

Saklama kimseden, gizleme.

Saygıyla

Önünde

Eğil.

Yaşlanmak kader belki, İbrahim...

Aşk-lanmak sana bağlı!

Sözde ilkbaharda açarmış çiçekler!

Sonbaharda ise

Ölürmüş kelebekler!

Ya sevdanın, İbrahim?

Sevdanın başı, sonu mu olur?

Aşkın yaşı mı olur, İbrahim?

Paylaşmaksa bir tas çorbayı,

Bir dilim ekmeği hayat!

Tutmadıysa elin sıcacık bir eli,

Görmediyse gözlerin aşkın bakışını,

Hayatın akışını,

Ateşin yakışını

Hissetmediysen...

Boşa geçmişse bir ömür, heyhat!

Varsın bu yaşta olsun, utanma!

Gözlerine bak sana aşkla bakanın.

Elini tut, saçını kokla!

Aşkın yaşı olur mu, İbrahim?

Bu yollarda ıslanmak da güzel.

Bu yaştan sonra deseler ki:

“Sırılsıklam âşık.”

Bilmezler yağmurdan önce

Ona tutulduğumu,

Ondan önce

Unutulduğumu.

Aşk mezara kadar belki...

Belki de daha ötesi.

Ölümsüzlük dediğin nedir ki?

Ölümdür belki!

İnsan ölümlü ama

Aşk ölümsüz, İbrahim.

Yılmaz Tizgöl

15.06.2020

Moskova