Boynum Büke Büke

Boynum Büke Büke*

Gönlümde bir yara, dinmez kanıyor,

Sensiz geçen günler beni yakıyor.

Gece çöker, hasret içim sıkıyor,

Boynum büke büke ağlayım dedim.

Yollarına baktım, gözüm yoruldu,

Beklemekten gönlüm derde sarıldı.

Bir selâmın bile cana dirildi,

Boynum büke büke bakayım dedim.

Gül yüzünü gördüm düşte geceler,

Adını fısıldar suskun heceler.

Sensiz haram oldu bana neşeler,

Boynum büke büke kaçayım dedim.

Akar gözüm yaşı, durmaz çağlayan,

Yüreğimde hasret, bağrımı yakan.

Bir gün gelir diye yolunu bekleyen,

Boynum büke büke kalayım dedim.

Akşam olur, çöker içime keder,

Sensiz geçen ömür bana ne eder?

Gönlüm seni arar, gözüm seni bekler,

Boynum büke büke yanayım dedim.

Bir haberin gelse güller açılır,

Hasret ateşime su saçılır.

Adını duyunca gönlüm şaşırır,

Boynum büke büke ağlayım dedim.

Gönül tahtım seni bekler durmadan,

Adın düşer dilime hiç sormadan.

Bir gün yüzün güler bana yeniden,

Boynum büke büke kalayım dedim.

Yıldızlara sordum seni gecede,

Ay sustu, gözyaşım kaldı hecede.

Bir garip yolcuyum gurbet içinde,

Boynum büke büke koşayım dedim.

Gönlümün bağında güller soluyor,

Her esen rüzgârın seni soruyor.

Hasretin içimde ateş oluyor,

Boynum büke büke yanayım dedim.

Ne bahar teselli, ne yaz avutur,

Sensiz geçen zaman beni savurur.

Bir çift sözün gönül derdim duyurur,

Boynum büke büke akayım dedim.

Akar gözüm yaşı, coştu sel gibi,

Gençlik geldi geçti, sanki yel gibi.

Benim sevdiceğim, bana el gibi,

Boynum büke büke kalayım dedim.

Ömür dediğimiz bir ince yoldur,

Giden geri dönmez, kalan hep solar.

Gönül sevdiğini uzakta bulur,

Boynum büke büke durayım dedim.

Bir gün kavuşursak diner bu sızı,

Gözlerimde kalmaz ayrılık izi.

Dilimde tek dua, gönlümde sözü,

Boynum büke büke söyleyim dedim.

Mehmet Aluç

Not: Zaralı kardeşimin “AĞLAMAYIM – DEDİM” Şiirinin 4. kıtasının “ İçim döke döke ağlayım dedim.” Esas alınarak yazılmıştır.