Doksan Dokuz Mühür 6

Her adımda biraz daha mühürlüyoruz heceyle

Gündüzünü dert edindik, uyumuyoruz geceyle.

​Sanmayın ki bu yolculuk, yalnızca hoş bir gezidir,

Her bir şehir yara olsa, her mısraı da izidir.

​Kimi yerlerde şüheda, kimi yerlerde pir dedik,

Aslından sapanlara da "kendine gel hem dur" dedik.

​Mühürlemek maksat idi tapularını ruhların,

Hesabını sormak idi çalınan o sabahların.

Bir sorumluluk yüklüyor her plaka sırtına ya,

Hazır mısın şehri gönül, gelecek sert fırtınaya?

Doksan dokuz o esmanın, tecellisidir bu toprak,

Kirlenmesin diye örter dalındaki her bir yaprak.

Geldik yolun yarısına, bir nefes alıp bak geri,

Kimden aldın emaneti, akıl et, davranma fevri.

Bundan sonraki durağın, daha sarp daha çetin ve dik,

Ruhunu kaybeden kente, "ayağa kalk, ara" dedik.

​Bu kalem vatan borcudur, mürekkebi kadim yemin,

Menzil vuslata doğrudur, sonu Hakk’la gele; Âmin.

Devam edecek...

Mesut Tütüncüler / Denizli

Kalem, hüküm vermek için değil; millete kendi sesini yeniden işittirmek için tutulmuştur. Mühür vuruldu.

Şiir, epik, Satirik ve Didaktik türde, 8/8=16 hece ölçüsüne sadık kalmaya çalışılarak 9x11=99 beyitten meydana gelmiş olup, tüm şehirlerimize yer verilmiştir...