Biraz Sokak Biraz Çamur Bolca Azar

Bizim çocukluğumuzda dışarı çıkmak için plan yapılmazdı. Kapının önüne çıkardın, mahalle zaten seni bir şekilde eğlendirirdi.

Bir top, iki taş, eski bir bisiklet... Bazen bunların hiçbiri de gerekmezdi. Beş çocuk bir araya gelince eğlence kendiliğinden çıkardı. Ne organizatör vardı ne aktivite planı. Sadece çocuk vardık. Bir de akşama kadar eve dönmeme özgürlüğü.

Üstümüz başımız çamur olurdu. Dizimiz kanardı. Ayakkabının teki kaybolurdu. Eve girerken annemiz bizi görünce önce çocuğuna değil, halıya bakardı. 😂

Çünkü asıl tehlike düşmek değildi.

Halının kirlenmesiydi.

Bizim oyuncaklarımızın bir kısmı sokakta bulunurdu. Bir taş, bir sopa, bir misket... Bugün bir çocuğun odasına giriyorsun, küçük çaplı bir oyuncak fuarı var. Çocuk yine de sıkılıyor.

Bizde “sıkıldım” deme lüksü yoktu.

Sıkıldıysan dışarı çıkardın.

Dışarı çıkınca zaten başka çocuklar vardı.

Başka çocuk yoksa da bir şey bulurdun.

Bulamazsan annen bulurdu.

O da genellikle “gel de iki iş yap” şeklinde bir aktivite olurdu.

Bugünün çocuklarının şikâyetleri ise biraz daha teknolojik.

Wi-Fi yavaş, telefonun şarjı az tablet eski model.

Oyuncak artık ilgisini çekmiyor.

Bizim eski bisikletin zinciri çıkınca onu kaldırımda sürükleyerek eve götürmemizle, yüzde on iki şarjla hayatının anlamsızlaştığını düşünen çocuk arasında birkaç kuşaklık bir medeniyet farkı var.

Ama galiba mesele imkân değil.

Çocukken elindeki küçücük şeyle koskoca bir dünya kurabiliyordun.

Bir kaldırım, futbol sahası oluyordu.

Bir karton kutu, araba. Bir battaniye, kale.

Bir avuç misket, servet.

Şimdi çocukların önünde koskoca dünya var.

Yine de bazen “sıkıldım” diyorlar.

Belki de biz daha az şeye sahip olduğumuz için değil, elimizdeki şeylerden daha fazla şey çıkarabildiğimiz için mutluyduk.

Biz biraz sokakta büyüdük.

Biraz çamurda.

Biraz yara bere içinde.

Bolca da azar işiterek.

Ve nedense o zamanlar eve dönerken aklımızda tek bir şey olurdu:

Yarın yine çıkabilecek miyiz?

Şimdi çocukların derdi biraz daha farklı.

Biz akşam eve geç kalınca azar işitirdik.

Şimdiki çocuk internet kesilince aile toplantısı istiyor.