Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum AtışmaYENİ Online Üyeler
(0 oy)

Kendime Ait Bir Balkon

Ne dışarıda olabiliyorum,
ne içeride,
kendi içimde bile bazen
nereye ait olduğumu bilemiyorum.
Duygularım birbirine karışıyor,
bir yanım susuyor,
bir yanım içimdeki bütün sandalyeleri deviriyor,
bazı günler kendimden bile kaçmak istiyorum.

İşte öyle zamanlarda
kendime bir seyir yeri arıyorum,
kalabalığın aklına gelmeyecek kadar tenha,
insanın kendine bile biraz uzaklaşabileceği bir yer.

Bir gün kayaların arasında duruyorum,
öylece bakıyorum.
Yıllardır rüzgârı dinlemişler,
yağmurla yıkanmışlar,
güneşte çatlamışlar,
ama hiçbir yere gitmemişler.

İçimden geçiriyorum.
Keşke benim de bir balkonum olsa.
Şu kayaların üzerine,
kendime küçük bir balkon kurabilsem.
Bir sandalye,
bir fincan,
biraz rüzgâr,
bir de içimin sığacağı kadar manzara yeter.

Manzarasını da kendim seçsem.
Denizi önüme koysam,
uzakta incelen yolları,
kayaların arasından kendine yer açan çiçekleri,
rüzgârla yön değiştiren kuşları.

Kimsenin dönüp bakmayacağı kadar saklı olsa.
Kimsenin ilgisini çekmesin,
kimse sahip olmak istemesin,
kimse nerede olduğunu merak etmesin.
Ama ben bileyim.
Orası benim cennetim olsun.
Haritalarda adı olmasın,
fotoğrafını çekip göstermek istemeyeyim,
anlattıkça güzelliği eksilmesin.

Sadece ben çıkayım oraya,
ve her çıktığımda,
hayatın hâlâ güzel tarafları olduğunu göreyim.
Bir taşın üstünde ısınan güneşi,
bir dalın ucunda bekleyen kuşu,
denizin sabah ışığını sessizce taşımasını.
Sonra kendime diyeyim.

Bak Başak.

Hayat sadece başına gelenlerden ibaret değil.
Bazen insan,
kendisine gösterilen manzarayla yetinmemeli.
Kendi manzarasını kendi kurmalı.
Ben de kurarım.
Kimsenin özenmeyeceği kadar sade,
kimsenin almak istemeyeceği kadar sessiz,
ama benim içimde cennet diye karşılık bulacak kadar güzel.

Taşların üzerine kurarım,
rüzgârın önüne kurarım,
kimsenin aramaya zahmet etmeyeceği bir yere kurarım.
Sonra her sıkıldığımda,
her kendimden kaçmak istediğimde,
oraya çıkarım.
Dünyadan kaçmak için değil.
Kendime yeniden dönebilmek için.

Ve belki o zaman anlarım.
Benim ihtiyacım olan şey,
başka bir hayat değilmiş.
Kendi hayatımın içinde,
kendime bakabileceğim,
küçücük bir yer bulmakmış.

Bir balkon.
Sadece benim bildiğim,
sadece benim gördüğüm,
ve manzarası ne olursa olsun,
bana iyi gelen.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)

Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler

  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kendime Ait Bir Balkon

basak-kaya basak-kaya