İnci Mercan

Dağından kopmuş isen korkma, denize kavuşursun.

Dalgası savurur ise korkma, incelir kum olursun.

Hikmetsiz değil o dağdan kopman, mahzun da olma.

Bir sedef çıkmıştır yola, karnında inci olursun.

Sedef karnında savrulur isen korkma.

Bu yolda mercân olur, varıp yurttaş olursun.

Mercâna haldâş, hem cânına cândaş olursun.

Bir el uzanırsa denizden almaya, 

Sanma ummandan gayrı olursun.

Korkma, mahzun da olma, sedefkâra yol bulursun.

Sedefkâra vardın ise rahlesine cevhêr olursun.

O eller yontar ise korkma, koptuğun dağı hatırla.

Sedef olmayanın yolu düşmez o tezgâha.

Sedefin halinden sedefkâr anlar.

Sedefkâr eliyle El-Musavvir yontar.

İncecik olasın diye o kakma, 

İncisin sen mahzun olma.

Sedefkârdan razı olursun.

Bir sûfi bekler yolda, hâline nişân olursun.

Sûfiye âlem-i misalden emsâl ile âyan olursun.

Mercân cânâna aynadır, âyn El-yakîn haberdar olursun.

O haber ile gönlüne Nûr’u mücevher olursun.

O senden razı, sen ondan razı olursun da

Sûre-i Rahmân’a mercân ile ayetullah olursun.