Şükür Var Olana Şahit Olmak

İnsan ne zaman şükreder? 

Şükür, zaten var olana edilir. Biz şükrettiğimizde hep var olan o şey değişmiyor aslında. Olan yine aynı ama bizler onu fark etmemişizdir sadece; fark edince şükrediyoruz. O hâlde biz, olmamış olasılıkları önce hayal ediyoruz. O an elinde zaten var olanı görmektense kurduğumuz hayal ile kıyas yapıp “Keşke bu değil de şu olsaydı...” diyor olabilir miyiz?

Aslında değişen şey bakışımız. Verilmiş olanda eksiklik zaten yoktur. Çünkü kişi şükrettiğinde var olan değişmiş olmuyor ki, göremeyişin kendisi değişiyor. Kendi görmeyişimiz, gören hâline dönüşüyor sadece. O zaman da nimet bize yani gönderilene nihayet ulaşmış oluyor.

Fark edilmeyen nimet aslında hep verilmiş ama bizim tarafımızdan kabul görmemiş hâldeyken, bakış idrakli bir bakış hâline geldiğinde, zaten verilmiş olan şey bizim tarafımızdan kabul görmüş oluyor.

İbrâhîm Sûresi 7. ayette “Şükrederseniz mutlaka artırırım.” buyurulur. Artan nimet, o şeyde zaten var olanın farkedilmesi, yani kişinin kabulü aslında.

Ellerinize bir bakın lütfen. Gerçekten bakın ama.

Doğduğunuz günden beri iki yanınızda hep duran ellerinize. O elleriniz zaten hep vardı. Siz doğduğunuzda da minicik, sımsıkı kapalı birer yumruk hâlindeydiler; henüz hiçbir şey tutmamışken...

O günden beri elleriniz sizi yıkadı, doyurdu, giydirdi. Annenizin parmağını tuttu. Gözyaşınızı sildi. Kim bilir kaç kapı açtı, kaç kapı kapattı? Okuduğunuz kitabın sayfalarını çevirdi, kim bilir kaç sofra kurdu, kim bilir neler yazdı? O on parmak, on ayrı marifet... Her biri ayrı hünerle donatılmış on parmak. Kim bilir kaç kez kesildi, yandı? Yine de her gün kaldığı yerden devam etti işine. Biz başka hayatlara “keşke” derken nimet belki de zaten her tarafımızı sarmıştır da görmüyoruzdur...

Şükretmek o bakıştır belki de, etrafımızı sarmış olan her şeye flu nesneler şeklinde bakıyorken bu sefer idrak ile görür hâle gelmek ve onun nimet oluşuna şâhit olmak belki de. Çünkü o zaman, var olanın bizim zannettiğimizden çok daha fazlası olduğunu idrak ediyoruz.

“Allah’ın, göklerde ve yerde bulunan şeyleri hizmetinize verdiğini, nimetlerini gizli ve açık olarak önünüze bolca serdiğini görmez misiniz?” (Lokman Sûresi 20)

Belki de her duada ellerimizi açıp Rabbimizden hep daha fazlasını vermesini isterken, henüz şükrünü edemediğimiz iki nimete doğru, iki nimetle zaten bakıyoruzdur...