Şimdi

Dökülsün dilinden aşka olan inancın,

Fütursuzca saçılsın ortalığa.

Söylenmemiş ne varsa en içten, en yalın,

Dökülsün gecenin kimsesizliğine.

Çünkü susmak, en büyük ihanettir

Aşka değip de saklanan kelimeye.

Gözlerinin kenarına ilişen o telaş,

Bir şehri baştan ayağa yakmaya yeter.

Biz seninle ben arasında kaybolurken,

Yalnızlık kendine saklanacak yer arar.

Çünkü sevmek, bir başkasında

Kendini aramaktan vazgeçmektir en nihayetinde.

Ne iz kalır geride, ne de bir ses;

Sadece ikimizin bildiği o saklı hece.

Sen baktığın kadar varsın bu âlemde,

Ben ise seni gördüğüm kadar insan.

Ve aşk, bir kez dokundu mu zamana,

Dün de biter, yarın da; sadece "şimdi" kalır inan.