(0 oy)

Susuyorum...

...

Kalabalaştıkca yalnızlaştık,

insanlar çoğaldıkça insanlık azaldı biliyorum
susuyorum
susu'yorum

su'su'yorum...

Sözlerim sesini unutuyor kelimelerinin derinliğinde

düşüp kaldığım anlam çukurları karışlıyor aklımı
adım adım düşüyorum gerçeklere

sabah ezanı yokluğu

öğlen namazı vedası gibi

soğuk bir yüz lakin sarı-sıcak sevgi çizgileriyle bezeli bir sima
düşün

düşün babam

gözlerimde halen bir damla

kendini saklamış annem denilince akmak için hazırola geçiyorsa
firkatlar hafif kalıyor

isterse altın köşkünde vuslatı belesin tesellilere umarsızca..

bilsen
bilsen onsuzluğun her dakikası bir ölüm,

ben annemsiz de yaşarım ama annemli bir başka yaşardım der gibi susuyorum ya
her bir harf düğüm oluyor boğazıma

anlıyorsun

değil mi babam...

Yoruldu
ilerlemeye çalışırken bu yorgunluk ile can
yaşamaksa alnımıza yazılan bu hezeyan

son nefesi Rabb'e teslim edene kadar sabır
sabır gülüm
sabır babam

sabır aman...

birgün
birgün dizinin dibinde olacağım
belki olmazsa iki avcunda bir dua...

amin dersin diner sızılarım
kızım dersin hissederim sol yanımdan...

...

Babamla hasb-i hâl...

Sitede Önceki / Sonraki

Yazarın Önceki / Sonraki

Susuyorum... başlıklı yazı Nar-ı Çiçek tarafından 25.06.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir. İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.

Oylama

0 (0 oy)

Yorumlar 12
Yorum Yaz
Tebrikler
Beğenenler
Popüler Yazıları

Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

Son Yazıları

Susuyorum...

Susuyorum...

Giriş Yap

Şifremi Unuttum