Ağacım

AĞACIM

Bir baltaya sap oldu bak bir dalın,

İster sevin, ister üzül ağacım;

Kibrit çöpü oldu narin dalların,

İstersen yak, ister yakıl ağacım.

Gövdenden kapılar eşikler çıktı,

Taze bebelere beşikler çıktı,

Süslenip püslenen kaşıklar çıktı;

Gururlan böbürlen kasıl ağacım.

Kalemim sendendir seni anlatır,

Sazım gâh güldürür ,gâhi ağlatır,

Şeş cihete yüreğimi dinletir;

Kulakların pasını sil ağacım.

Ak kâğıda sensiz kara çalınmaz,

Kara tahta,ahşap sıra yapılmaz,

Sen olmasan bu dünyada yaşanmaz;

Kadrini kıymetini bil ağacım.

Balta ile dallarını bitirdik,

Yaprağını keçilere yedirdik,

Yangınlarda varın yoğun yitirdik

Biz ettik  sen etme, asil ağacım...

M.Sadık MEDİN