Hakikati Hatırlar

Hakikati Hatırlar

Benliğin perdesini yırtmadan Hakk görünmez,

Nefsini susturmayan, özünde sesi bilmez.

Bir zerreye sığmayan sır, ta içinde gizlenir,

Gönül, kendinden geçince sonsuzluğa çevrilir.

Dünya elden gidince değil, gönülden düşünce biter,

Kul kendini unuttuğu yerde, hakikati hatırlar.

Hakikat dediğimiz, değil midir Hak'la canlar?

Bunlar gönülde olunca ışık olup parlar.

Nefsin karanlığında nice hakikat yanar,

Gönül Hakk'a açılınca perde perde aralar.

Bir damla rahmet düşse kurumuş toprağa varır,

Kul gönlünü arıtsa nice sırlar açılır.

Benlik denen duvarlar bir bir yere yıkılır,

Hakk'ın adı anılınca gönül kendiyle barışır.

Dünya dediğin gölge, sabah olur da solar,

Ömür denen kervandan nice yolcular geçer.

Kalıcı olan yalnız gönülde kalan izdir,

Hakk'a verilen sevda, insanı kendinden aşar.

Mehmet Aluç