Sabah Olmuyor

Sabah Olmuyor

Sensiz bu geceler de sabah olmuyor,

Gözlerim kapıda, uykum gelmiyor,

Adını anınca gönlüm dinmiyor,

Bu yürek senden başka yar istemiyor.

Bir yıldız kayıyor karanlığımda,

Senin hayalin var her yanımda,

Bir kor büyüyor sessiz bağrımda,

Sensiz hiçbir sabah bana yetmiyor.

Pencerem önünde rüzgâr esiyor,

Her esen rüzgâr seni söylüyor,

Kalbim eski günleri hatırlıyor,

Yokluğun içimde hiç dinmiyor.

Gecenin koynunda seni ararım,

Ay ışığında izini sorarım,

Bir umut diyerek sabaha varırım,

Ama sensiz güneşim doğmuyor.

Sen benim gecemde kayıp yıldızım,

Yüreğimde saklı eski sızım,

Ömrümün en güzel yarım yazısın,

Sensiz bu hikâye tamam olmuyor.

Bir şarkı çalıyor uzak odada,

Sözleri dokunuyor eski yaraya,

Her nota götürüyor beni sana,

Gönlüm senden başka şarkı bilmiyor.

Ne zaman bir güle dokunsam eğer,

Kokusu sen diye içime değer,

Dikenleri bile senden güzel gelir,

Sensiz hiçbir gül bana gülmüyor.

Bir gün dönersin diye bekliyorum,

Her akşam kapımı açık tutuyorum,

Adını kalbimde saklıyorum,

Bu gönül senden umudunu kesmiyor.

Yolların sonunda seni aradım,

Her geçen yolcuya seni sordum,

Bir ömür hasretin ile yoğruldum,

Sensiz geçen ömre ömür denmiyor.

Mehmet der ki: geceler uzuyor,

Sensiz her yanımda hüzün büyüyor,

Aşkın yüreğimde hâlâ yaşıyor,

Gerçek sevda zamanla hiç ölmüyor.

Mehmet Aluç